4 года, я ж написала) в фоке
Зараз кэп вам растлумачыць, як з дзіцём хадзіць у басейн.
Я туды папросту шматкроць вадзіла хлопчыка пяцілетку. Ніхто надта не глядзіць на касе, а ў раздзявальні няма часу вытарашчвацца, сумленна кажучы. Часу шкада, бо час каштуе, а я далёка не маруда.
А яшчэ там ёсць такі закуточак, направа ад дзвярэй і трошкі ўзад, там магчыма схавацца. І пасадзіць на стульчык спіною да залы разглядаць аб'явы на сцяне, пакуль я напрыклад валасы сушу.
І вось хуценька-хуценька распранаемся і пайшлі ў душ, малы ў халаціку махровым. Я заўсёды камандавала: "Глядзі пад ногі!" "У душавой стой тварам да сцяны!", і ўсяляк загаварвала зубы, дык ён і не глядзеў на іншых, не паспяваў, акрамя таго, узрушаны быў плаваннем, якое мае адбыцца. Столькі ўражанняў адначасова, столькі падзей, папросту дзіцё не паспявае перастроіцца - ніводнага разу такога не было, каб нешта сказаў не тое ці паглядзеў не так, няма калі. Жанчыны нармальна ставяцца, хто паспее заўважыць, што хлопчык.
Ну, старэйшыя дзяўчынкі трошкі паглядалі, майму фіялетава. Ён і апасля ніколі не запытаўся ў мяне ні пра што "гэткае".
Я бачыла таксама там хлопчыкаў старэйшых (і 8, і 9), у жаночай раздзявальні, і вось што я скажу: яны, як правіла, паводзяць сябе вельмі сціпла, вочы апускаюць і самі бянтэжацца, ніхто ніколі там не глядзіць нахабна, такога няма.
У няпоўныя 6 мой ужо пачаў хадзіць на плаванне да трэнера, бо так дзешавей, сумленна кажучы.
(А я лепей самотна паплаваю ў басейне, чым сядзець у лягушатніку.) Спачатку бацькам было дазволена зайсці ў раздзявальню з дзіцём дапамагчы пераапрануцца. Хлопцы старэйшыя абураліся, а я, папрасіўшы прабачэння, спакойна казала: "Я дарослая цётка, я на вас не гляджу, сто лет вы мне патрэбныя". Ён рабіў усё сам, я толькі цвёрда паслядоўна камандавала, ён вывучыў. Некалькі разоў хапіла, каб малы пачаў адчуваць сябе ўпэўнена. Зараз сам спакойна і акуратна пераапранаецца і мыецца.
Што датычыцца дзяўчынак у мужчынскай раздзявальні з бацькай, гэта таксама нармальна. Там мужчыны зусім не ў такім выглядзе, як кабеты прызвычаіліся іх бачыць у спальні.
Ну, не ведаю, як растлумачыць, не прыцягваюць ўвагі, карацей. Я з бацькам дзе толькі не боўдзялася ў дзяцінстве, нічога такога не памятаю.
: 1 ... 391 392 394 395 ... 606 Далее» Вниз