Но время летит быстро и язык потеряется ещё быстрее...
Думаю, што ўспеем.
Двигателем революций является Белый дом. Сейчас они просто сжимают кольцо вокруг Ирана. Управляемый хаос, выгодный кукловодам, но не "победителям". А после войны с Ираном - хоть трава не расти...
Ні адна арганізацыя не зможа правесці рэвалюцыю. Спэцслужбы робяць толькі перавароты. Напрыклад, у 1994 годзе... А вайна з Іранам выгадна толькі Расеі, каб нафту даражэй прадаваць... Белый дом хутчэй дапамагае краінам, якія становяцца на шлях да свабоды. Касцюшка наш ўсё ж такі нездарма ўзьдзельнічаў у вайне за незалежнасць ЗША...
Добавлено: [time]Sun Jul 8 02:38:23 2012[/time]
"І ўжо ўсе, без выключэньня былыя дэпутаты ВС 12 скліканьня, якія пасьлядоўна блякавалі прапановы Апазыцыі БНФ, якія падтрымалі рэфэрэндум 1995 года і радаваліся зьбіцьцю дэпутатаў – абавязкова падкрэсьляць „нацянал-радыкалізм” Пазьняка і тут жа расшыфруюць: хацеў, каб размаўлялі па-беларуску. На гэтым звычайна ставяць кропку і той хто адказвае, і той хто пытае, не спрабуючы высьветліць – дык а ў чым быў „ радыкалізм”? Насамрэч, БНФ не
прапаноўваў нічога больш „ радыкальнага” за практыку, якая існуе ў цывілізаваных краінах (у Францыі, напрыклад, закон прадугледжвае пры-ярытэты францускай мовы над ангельскай, за шыльду па-ангельску ўладальнік бізнэсу можа заплаціць салідны штраф; існуе нават „ моўная паліцыя”. Аднак нават да гэтага Пазьняк ніколі не заклікаў). Паводзіны беларусафобаў зразумелыя: у спра-ве дзяржаўнай незалежнасьці і існаваньня Беларускай нацыі беларуская мова ёсьць галоўным чыньнікам і яны (у адрозьненьне ад некаторых беларусаў) ўсьведамляюць гэта."
"Але вось дзіўная акалічнасьць: сярод паплечнікаў Пазьняка, ды наогул сярод дэпутатаў ВС 12 скліканьня, шмат тых, хто актыўна выступаў і выступае ў абарону беларускай мовы (а нават і часьцей, бо ў асноўным Пазьняк закранае тэмы палітыкі, дзяржаўнага будаўніцтва і Незалежнасьці). Аднак найбольш абразьлівыя абвінавачваньні накіраваныя менавіта Пазьняку."
© Сяргей Навумчык "Сем гадоў Адраджэньня, альбо фрагмэнты найноўшай беларускай гісторыі (1988–1995)"