Tatsiana Kashko
Новенький
Репутация: +0/-0
 Offline
Сообщений: 2
|
А мяне ў гэтым шпіталі пакалечылі, пазбавілі здароўя і жыцьця. Проста так выразалі ворганы пры умеранным запаленьні без згоды. Для гэтага Сыцько Надзея Віктараўна, дачка былога загадчыка хірургічнага адзьдзяленьня Віктара Страпко, увяла мяне ў прыёмным адзьдзяленьні ў балявы шок, а потым хірург і яна, калі я адмовілася ад аперацыі, ціснулі на мяне: "Выбірай сьмерць ці аперацыя". А Сыцько, калі ўбачыла, што мажлівасьць аперацыі ўплывае ад яе, асабіста паабяцала, што не прычыніць мне шкоды, а зробіць толькі неабходнае, што я не павінна баяцца.
Пасьля дыягнастычнай аперацыі, калі выявілася, што патрэба ў тэрміновай аперацыі адсутнічае, мяне не прывялі ў прытомнасьць, а са згоды загадчыка гінекалягічнага адзьдзяленьня Біркаса, аддалі для хірургічнай практыкі Сыцько, каторая проста так без маёй згоды выразала мне ўсе запаленыя ворганы, якія належыла лячыць па любой медыцынскай інструкцыі, і пашкодзіла застаўленыя, асэнсавана і сьвядома паставіўшы крыж на сэнсе далейшага майго жыцьця.
Пры гэтым яны яшчэ няправільна выставілі дыягназ УГД у прыёмным пакоі і прымалі рашэньне аб выдаленьні з улікам гэтага няправільнага дыягназа да правядзеньня гісталёгіі (хоць я і гаварыла адразу, што дыягназ няправільны, але ў іх жа медыцынскі дыплём, таму яны лічаць мажлівым прыняць рашэньне за мяне без маёй згоды). А бацька Сыцько Надзеі Страпко Віктар - загадчык хірургічнага адзьдзяленьня і другой кафедры хірургіі ўніверсітэта - пазьней апусьціўся да таго, што пісьмова хлусіў, што ён мяне аглядаў перад аперацыяй, і наогул, мяне нібыта аглядала 4 дактары, хаця па факце толькі адзін хірург у прыёмным пакоі. Сыцько зрабіла толькі пракол, але мяне не аглядала. А анэстэзіёлаг яшчэ і спрабаваў выбіць зубы падчас аперацыі, у выніку раздрабіў і пашкодзіў моцныя прыгожыя зубы.
Столькі хлусьні (у тым ліку пісьмовай пасьля аперацыі) і непрафэсыяналізма, як у гэтым шпіталі, яшчэ пашукаць трэба. Абыякавасьць да лёса пацыэнта. Грошы і кар'ера, нават коштам чужога жыцьця, - вось што цікавіць гэтых дактароў. І рашэньне за Бога, каму жыць, а каго можна сьпісаць у ўтыль.
Сыцько Надзею прасунулі далей (ва ўніверсытэцкую клініку, як я зразумела) анколягам, відавочна, тата-хірург пастараўся. Шкада мне людзей, якім яна яшчэ там пакалечыць жыцьцё, як мне.
Ніколі ня думала, што жыцьцё маё будзе скончана, таму што я вырашу зьвярнуцца ў шпіталь да дактароў па дапамогу. А замест дактароў сустрэну мясьнікоў.
Гэта шпіталь, дзе забіраюць жыцьцё ў людзей, калечаць, пазбаўляюць здароўя, бо дактарам трэба практыкавацца і за кошт чужых жыцьцяў зарабляць сабе стаж і грошы. А за лячэньне грошаў не атрымаеш. Цяпер вось думаю, як сябе лягчэй забіць.
|
