следующая тема »

[23 Январь 2026, 08:47:54]

Новости, реклама:

[23 Январь 2026, 08:47:54]

Новости, реклама:

[mister.apet]

Я не знаю, что мы можем восхищаться. Город является холодным и безжизненным. Последние архитектуры кошмарной.

Минск очень похож на  этот город.

Зачетный высер.  С такой высоты и Минск, и Москва, и Варшава будут одинаково похожи, холодны и безжизненны.  Хотя если честно - послевоенная застройка центра Минска меня тоже не впечатляет.

[sol]

Я читал хвалебные репортажи из Беларуси и Минска.

А в чем заключается хвалебность этого репортажа?

[неманский]

Хотя если честно - послевоенная застройка центра Минска меня тоже не впечатляет.

Меня вообще не впечатляет советская застройка многоэтажными курятниками. И тут Польша от Беларуси практически не отличается. 

[bvnor]

Меня вообще не впечатляет советская застройка многоэтажными курятниками. И тут Польша от Беларуси практически не отличается.

Я полностью согласен. Это кошмар, даже десятилетия, эти здания будут пугать в Польше. Я хотел бы жить тот момент, когда Польша не будет Дворец культуры и науки. Отвратительно, византийской части. его разрушения, то это будет для меня большой праздник.

https://public.sn2.livefilestore.com/y1psDEyVkA163ThTpaKqlv3s2DpqQGVCA5blFXJIyRJpofYxchi635ogzfaQuMFCAvVDvP-AKnIjj1cRQlDat3dlQ/BezNazwy_Panorama2989a.jpg?psid=1

[Ліхтарат]

Это всего лишь теория, на практике это совсем другое.

Адкуль табе ведаць пра практыку? Ты што, тут бізнес вёў? Праблемы тут маюць толькі хітрапопыя "бізнесмены", сумленным - зялёная вуліца ў рамках закону.

Слухай, bvnor, ты ўсё плачаш, што цябе "сатрапы" не пусцілі ў Беларусь. Што ты за гусь такі? Да нас прыязджаюць тысячы грамадзян ПР і ніякіх праблемаў, а табе, чамусьці, ад варот паварот. Нешта тут не тое...

[bvnor]

Слухай, bvnor, ты ўсё плачаш, што цябе "сатрапы" не пусцілі ў Беларусь. Што ты за гусь такі? Да нас прыязджаюць тысячы грамадзян ПР і ніякіх праблемаў, а табе, чамусьці, ад варот паварот.

Я постараюсь в этом году. Подать заявку на визу не в Варшаве a Белостоке.

http://labadzenka.by/wp-content/uploads/2010/04/x_b39c7c79.jpg

[mister.apet]

и кто из изображенных на фото ты?  
С таким пионэрским галстуком и не пускают, не поверю.

[qwerty-vit]

Принять конкретные меры по недопущению проведения руководителями государственных органов, иных организаций политики принудительной белорусификации и искусственного сокращения использования русского языка в их деятельности»

. http://www.партизан/bp-forte/?page=100&backPage=13&news=125701&newsPage=0

[bvnor]

Праблемы тут маюць толькі хітрапопыя "бізнесмены", сумленным - зялёная вуліца ў рамках закону.

Лукашенко дал Лукашенко принял.Фермер, спортсмен и великий экономист, три в одном. Да здравствует стабильной, экономический закон.

 

http://news.Тут/economics/278622.html

[Ліхтарат]

Слухай, bvnor, ты ўсё плачаш, што цябе "сатрапы" не пусцілі ў Беларусь. Што ты за гусь такі? Да нас прыязджаюць тысячы грамадзян ПР і ніякіх праблемаў, а табе, чамусьці, ад варот паварот.

Я постараюсь в этом году. Подать заявку на визу не в Варшаве a Белостоке.

http://labadzenka.by/wp-content/uploads/2010/04/x_b39c7c79.jpg

Ага, файны помысл. Вось у такім гальштуку і ідзі да консульства ў Беластоку, піянер.

Скрытый текст (нажмите, чтобы показать/спрятать)

Шчыра табе зычу, калі ты добры чалавек, прыехаць і на ўласныя вочы паглядзець на "апошні аплот еўрапейскай дыктатуры".

[Психиатр]

Шчыра табе зычу, калі ты добры чалавек, прыехаць і на ўласныя вочы паглядзець на "апошні аплот еўрапейскай дыктатуры".

ты лучше сам поедь посмотри, дурень. Этот бвнор жил в совке и всё помнит.

[Russy]

Беларусь пад акупацыяй

Гітлер- вялікі злодзей, а Кубэ- добры палітык.

Кубэ зычыў беларусам непадлегласьці, а ў будучым, можа, назавуць яго імем плошчу "Перамогі", патамушта он быў добры да дзяцей й не шкадаваў ім цукерак: "Фюрер не пожелал такого назначения гауляйтера в отставке Кубе, он желает, чтобы Кубе непременно был назначен на ответственную должность на востоке". Так он после опалы был назначен гауляйтером Белоруссии. Как же он проявил себя на этом поприще? С первых дней оккупации Минска при деятельном участии генерального комиссара устанавливается режим тотального террора. Сам гауляйтер постоянно участвует в разных репрессивных акциях. 10 июля 1942 г. издал циркуляр, в котором подчеркивал, что никакая экономическая польза от евреев не превышает их опасности как партизан. Художественный?фильм 1958 года "Часы остановились в полночь" содержит эпизод, где Кубе раздает конфеты детям, отправляемым на смерть. Мне лично, когда я смотрел этот фильм, это казалось "режиссерской находкой" Николая Фигуровского, то есть вымыслом. Но, оказывается, что именно так и обстояли дела в оккупированном Минске... Среди прочего в отчете Гоффмана описывается то, как гауляйтер присутствовал на массовом расстреле в гетто и его "чувства" были оскорблены криками ужаса и рыданиями жертв. Гоффман докладывал в Берлин: "Кубе признает, что у него проявилось человеческое сочувствие и наиболее громко рыдающему ребенку он дал 3-5 конфет, потребовал, чтобы такого рода акции проводились вне города".

[qwerty-vit]

Мне лично

Твой любимые русские -  кровавый отрывок истории ....http://man-with-dogs.livejournal.com/807232.html наслаждайся с почитателем АГЛам

когда я смотрел этот фильм

Любишь фильмы краснож......й     
  http://video.yandex.by/users/ivpetrovf/view/1/#

[Head]

Кубэ не камандаваў войскам. Яму не падпарадкоўвалася СС. Ён быў начальнікам цывільнай адміністрацыі. Калі проста адказаць, то ён быў ні кім. Ён не кіраваў карнай палітыкай. Нейкія толькі эканамічныя паўнамоцтвы. Яму пастаянна перашкаджалі дамагчыся стварэння беларускага войска. Канчаткова яно стварылася толькі тады, калі наступалі саветы. Дарэчы, прыйшло шмат дабравольцаў.
І яшчэ, забілі яго партызаны пры згодзе з СС.

10 июля 1942 г. издал циркуляр, в котором подчеркивал, что никакая экономическая польза от евреев не превышает их опасности как партизан.

А можна пападрабязней??

[Head]

— Катастрафічна зьмяншаецца колькасьць насельніцтва Беларусі (кожны год памірае людзей болей, чым нараджаецца).

— У забруджанай чарнобыльскай зоне вырабляецца сельскагаспадарчая прадукцыя, якой атручваюць насельніцтва, у тым ліку дзяцей.

— Насуперак эканамічнай і экалагічнай мэтазгоднасьці ў самай экалагічна чыстай мясцовасьці нашай краіны пачалося будаўніцтва атамнай электрастанцыі па не прайшоўшай выпрабаваньня расейскай тэхналёгіі. Ці не новы Чарнобыль рыхтуецца беларусам?

— Хуткімі тэмпамі расьце алкагалізацыя насельніцтва.

— Разбураецца сістэма нацыянальнай адукацыі.

— Разбураецца беларуская культура.

— У беларускага народа мэтанакіравана адбіраюць беларускую мову — самую эфектыўную зброю ў абароне нацыянальных інтарэсаў.

Мікалай Крыжаноўскі

дэпутат Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання, Сябра дэпутацкай Апазыцыі БНФ

[qwerty-vit]

Познавательно ....

[Head]

[Компаc]

НАЦИОНАЛЬНАЯ КАТАСТРОФА 1831-1841 ГОДОВ

Деятельность декабристов (организовавших восстание в декабре 1825 года) была связана с Литвой-Беларусью. Именно сюда, в Литовское генерал-губернаторство, был переведен из Петербурга гвардейский корпус, и именно тут Никита Муравьев создал первый, «МИНСКИЙ вариант» российской конституции. Однако декабристы были «странными» демократами: они признавали право на независимость только у Польши, а Литву-Беларусь считали необходимым русифицировать и растворить в российской среде. То есть, в отношении литвинов-беларусов руководствовались имперскими взглядами. Эти же крайне реакционные взгляды высказывал и А.С. Пушкин, который открыто признавался в ненависти к Литве, под которой тогда и он, и все понимали именно нынешнюю Беларусь.

Это колониальное насилие со стороны России стало неизбежной причиной восстания 1830-31 гг. с его знаменитым лозунгом «За нашу и вашу свободу». После подавления восстания царизм предпринял целый комплекс мер по уже национальному геноциду над литвинами-беларусами. Для этого с 1831 по 1848 г. работал созданный царем «Комитет по делам западных губерний», который и разрабатывал всяческие меры по ликвидации у беларусов национального самосознания. Николай I поручил этому комитету принять меры, чтобы «губернии, от Польши присоединенные, приведены были до того порядка, который для управления в иных российских губерниях существует».

Важнейшим мероприятием было введение в 1831 г. российского законодательства в Витебской и Могилевской губерниях и отмена там деятельности Статута ВКЛ, а с 25 августа 1840 – также в Минской, Гродненской и Виленской губерниях. Обращаю внимание, что в княжестве Самогития (нынешней Республике Летува) Статут ВКЛ не действовал (и не переведен на язык жемойтов и аукштайтов по сей день).

Кроме того, с 1840 года было уже окончательно запрещено использовать где бы то ни было термин «Литва». До этого он еще оставался в названии Литовско-Виленской губернии (созданной из слияния Виленской и Слонимской), отныне «Литва» навсегда исчезает с карты Российской империи как топоним. Вместо термина «Литва» царизм переносит на территорию бывшего Литовского генерал-губернаторства термин «Беларусь». Одновременно запрещается термин «литвин», вместо него насаждается использование термина «белорусец».

Подводя итоги колониальных усилий за 10 лет (с 1831 по 1841) виленский генерал-губернатор Миркович докладывал Николаю I:

«…твердость и решимость принимаемых мер… заложили твердую основу слиянию этого края с Россией. Десять лет постоянной системы работы двинули уже русскую народность в этих губерниях на полстолетия. Перевод дворянства в однодворцев, уничтожение многих католических соборов, закон, чтобы при свадьбах православных с иноверцами все дети оформлялись как православные, введение русского языка в судопроизводство и образовательные учреждения… ликвидация… Литовского Статута останутся навсегда значимыми памятниками теперешнего царствования».

     

Жыве Беларусь!

[sshundrik]

http://www.svaboda.org/articlesfeatures/society/2006/9/023B4454-F134-4893-B3C0-F6865020A79C.html
Твары міліцыянтаў фатаграфаваць нельга
 TI ESCHO  I SDES DEMAGOGIKU RAZVEDI, TAK I ETOT FORUM ZAKROIUT  , VOOBCHE POBALTAT' NEGDE BUDET...
 :-/ :-/

Чаму ня будзе дзе?А кухня? Толькі пасля "пабалтаць" трэба будзе першым за суразмоўцу напісаць данос куды-трэба.

Ребята, я не знаю, где вы все живёте и чем занимаетесь, но такую чушь, ересь, бред и т.д. читаю впервые. Вы бы хоть на улицу выходили после "стрелялок" в компе и посиделок на кухне. Ощущение, что вас здорово торкает именно после водки с пивом на кухне и всяких "топталок". А еще, наверное, надо меньше "страшилок" смотреть.
Добавлено: 04 Сентябрь 2012, 19:55:33Не обессудьте, но прочитайте сами - что написали. Ощущение - что писали полные идиоты из какой-нибудь палаты...

[Head]

Чаму ня будзе дзе?А кухня? Толькі пасля "пабалтаць" трэба будзе першым за суразмоўцу напісаць данос куды-трэба.

Калі не змагацца, то літаральна так і будзе...

[Head]

Не ссы ніхта, байкот адбудзецца...

[antidacto]

байкот адбудзецца...

Что за этим зашифровано? "адбудзецца" в каком смысле? Как мы поймем, что он "адбыуся"? По каким признакам?

[sshundrik]

Я за бойкот. После этого западные дядьки точно бабло перестанут подсыпать - не за что, не отрабатывают.

[сусанин]

СКАЖИ-КА, ДЯДЯ, ВЕДЬ НЕДАРОМ…

Бородинское сражение. О нем очень много писали и разбирали по косточкам всё и всех. Сошлись две армии. На одной стороне разноплеменные войска Наполеона. В составе его войск находится и корпус Понятовского, в котором порядка трех десятков тысяч белорусско-литовских шляхтичей, а также образованного и полуобразованного населения, которые пришли сражаться по зову сердца с надеждой на освобождение своей Родины.

С другой стороны, в армии Александра было не меньше белорусов, рекрутированных в армию, неплохо обученных, но совершенно не знающих за что и кого они сражаются. Ведь не прошло и десяти лет с тех пор, как произошел третий раздел Польши и они стали российскими подданными. Таков был расклад перед Бородинским сражением, естественно без иных составляющих этого исторического события, только касательно проблем близких нам. То есть, в войске Наполеона сражались белорусы-волонтеры, а со стороны войск Кутузова – белорусы-рекруты.

Однако, не у тех, ни у других не было ни малейшего шанса за свой героизм и самопожертвование получить желанную свободу, землю и независимость своей Родины. Они как гладиаторы в римском цирке  убивали друг друга по воле своих хозяев, но своих целей достичь не могли по определению. http://www.beltribunal.nl/content/skazhi-ka-dyadya-ved-nedarom

[Head]

Як вядома, Ленін ніколі ня быў у Нава-Беліцы, цяперашнім раёне горада Гомеля. Але помнік яму перажыў усе буры апошніх 60 гадоў. Каля кінатэатра «Мір» ён так і паказвае правай рукой у сьветлую будучыню. Яго рэгулярна падмалёўваюць і залапліваюць, высаджваюць каля яго кветкі. Ён не перастае быць «цвіком праграмы» мясцовай раённай улады. Апошнім часам каля беліцкага Леніна ня пройдзеш. Усе перагароджана і ўскапана. Ідзе генэральны рамонт Леніна. Уласна не самога яго, а ўсяго навакольля. Замест асфальтнага пакрыцьця вакол п’едэстала кладуць гладкія і бліскучыя пліты мармура і граніта. Падкручваюць трубы для будучага фантана. Мясцовыя жыхары чакаюць, што тут будзе модная сьветла-музыка з пераліваньнем вады. Вось куды ідуць немалыя грошы з гарадзкога бюджэту на добраўпарадкаваньне горада. У той самы час працягваецца разбурэньне помнікаў культуры і гісторыі, разгортваецца лукашыстоўскае прамываньне мазгоў насельніцтва на акупанцкай мове. На ўсё гэта цяжка глядзець. Але ва ўсім гэтым ёсьць таксама вычварнасьць формы і духа позьняга русіфікатарскага маньерызму.
http://www.bielarus.net/archives/2012/09/08/2787

[Head]

Шабас працягваецца: у Гродне дацэнта звольнілі за кнігу

Андрэй Чарнякевіч быў адным з аўтараў «апальнага» падручніка «Гродназнаўства».
Алесь Кіркевіч, Гродна; Сяргей Гезгала | 16:29, 14 верасня 2012

Сёння гісторыку з Гродзенскага ўніверсітэта паведамілі аб звальненні: папрасілі зайсці азнаёміцца з загадам рэктара ды забраць працоўную кніжку.

Афіцыйная фармулёўка — нібыта «неаднаразовыя спазненні на працу», за якія ў Чарнякевіча нядаўна запатрабавалі тлумачэнні. Парадокс у тым, што як мінімум адно са спазненняў было абумоўлена… доўгай гутаркай з прадстаўніком КДБ акурат наконт падручніка «Гродназнаўства».
Яшчэ на мінулым тыдні пачала праходзіць інфармацыя, што том па гісторыі Гродна знік з кнігарняў горада, а таксама з бібліятэкі Гродзенскага ўніверсітэта.

Паводле чутак, «чытачы ў цывільным» апошнім часам наведвалі і іншых аўтараў падручніка. Прынцыповымі пытаннямі для сілавікоў былі наступныя.
1) Хто канкрэтна пісаў апошнія раздзелы кнігі, прысвечаныя набыццю Беларуссю незалежнасці? 2) Чаму падручнік сканчаецца 1991 г. і не паказаны сучасны момант? 3) Чаму быў абраны такі варыянт «канцэпцыі ілюстрацыяў» (на апошняй старонцы выяўлены бел-чырвона-белы сцяг ды герб «Пагоня»)?

Андрэй Чарнякевіч — кандыдат гістарычных навук і адзін з плеяды выключна таленавітых гісторыкаў новага пакалення, якім цяпер па 30–40 гадоў.
Ён аўтар дзясяткаў працаў: ад артыкулаў да ўкладзеных кніг.

Шыкоўнае і грунтоўнае, ілюстраванае і наватарскае па форме падачы матэрыялу «Гродназнаўства» сёлета было хітом беларускамоўных продажаў у Гродне, аднак, паводле чутак, выклікала шал уладаў праз апошнюю главу або яе адсутнасць: гісторыя Гродна ў кнізе напісаная да 1991 года, а паўстанне грамадзянскай супольнасці апісана падрабязна.

«Наша Ніва» звярнулася ў «Гроднакнігу», дзе пра знікненне «Гродназнаўства» «нічога не чулі», аднак пры гэтым параілі звярнуцца ў мінскую «Белкнігу».
«Усе ініцыятывы нам спускаюць адтуль, якую кнігу прадаваць, якую прыбраць з прылаўкаў. Мы толькі пасрэднікі», — патлумачылі «НН» у прыёмнай дырэктара.

Што тычыцца «Белкнігі», то там пра сітуацыю з «Гродназнаўствам» таксама «нічога не чулі».
Па словах нашых чытачоў кніга знікла і з навуковай бібліятэкі Гродзенскага ўніверсітэта. Бібліятэкарка ўніверсітэта імкнулася даведацца, ад каго менавіта прайшла такая інфармацыя, а пасля паведаміла, што кніга знаходзіцца ў чытальнай зале бібліятэкі. На пытанне, ці можна яе ўбачыць у вольным доступе, яна адказала, што «на дадзены момант не валодае сітуацыяй».

Сітуацыя з «Гродназнаўствам» — гэта трывожны сігнал для беларускай культуры і навукі.

Чытаць цалкам http://nn.by/?c=ar&i=80101
Добавлено: 15 Сентябрь 2012, 02:28:39Падаткавікі і міліцыя ўварваліся на прэзентацыю кнігі «Саветызацыя Заходняй Беларусі» ў Гродне

Затрыманы галоўны рэдактар часопіса «Arche» Валер Булгакаў.
NN.by | 20:52, 14 верасня 2012
Арыштаваная ўся кніжная прадукцыя.

Паводле відавочцаў, на прэзентацыі прысутнічалі зусім невядомыя гарадзенскай беларускай грамадзе людзі. Яны зрабілі кантрольны закуп кнігі напачатку. А ў канцы прэзентацыі ўвайшла міліцыя, і людзі ў цывільным ужо ў адкрытую сталі патрабаваць ад Валера дакументы і пытацца, на якой падставе ён распаўсюджвае тут гэтую літаратуру. Пасля яны загрузілі ўсю літаратуру, якую ён прывёз, у свой аўтамабіль. Булгакава таксама пасадзілі ў машыну і павезлі ў Цэнтральную падатковую Гродна.

Урэшце Булгакаў аб’явіўся пасля трох гадзін затрымання: патэлефанаваў жонцы. З ягоных словаў, затрымлівалі яго падаткавікі. У яго закупілі ўсе самыя палітызаваныя кнігі. Пры гэтым пазней, у часе складання пратакола, Булгакаву некалькі разоў паўтарылі, што гэта не палітычная, а руцінная падатковая справа. Булгакава здзівіла, што і прэзентацыю, і момант затрымання, і працэдуру афармлення пратакола здымалі на відэа. На відэа фільмавалі і вокладкі кніг. Акрамя падаткавікоў і міліцыянтаў, прысутнічалі асобы ў цывільным.

Усяго затрымана 194 асобнікі розных выданняў. Рэдактара «Arche» чакае суд па артыкуле Адм. кодэксу «Незаконная прадпрымальніцкая дзейнасць», на якім будзе вырашана пытанне пра штраф і канфіскацыю кніг.

Прэзентацыя кніг адбывалася на Будзённага, 48а. «Саветызацыя Заходняй Беларусі» — гэта кніга гісторыка Яна Шумскага, напісаная на аснове ягонай доктарскай дысертацыі.

Акурат гэтымі днямі ў Гродне з крамаў канфіскавалі кнігу «Гродназнаўства», аднаго з яе аўтараў, Андрэя Чарнякевіча, звольнілі з Гродзенскага ўніверсітэта, а іншых зацягалі ў КДБ. Гэтыя падзеі пазначаюць новы этап у паляванні на вядзьмарак у нашай краіне.

Чытаць цалкам http://nn.by/?c=ar&i=80106

[Head]

СЦЭНЫ З ЖЫЦЬЦЯ ПРЫ ПОЗЬНІМ ЛУКАШЫЗМЕ

Беларусы памятаюць часы, калі на шчырыя размовы пра цяжкасьці жыцьця і скаргі на акупанцкі русіфікатарскі прыгнёт, на нашых людзей кідалася гэбоўская агентура і расейскія асаднікі. Часы мяняюцца, мяняюцца і дзеяньні канторскіх. Апошнім часам заўважана “новая тактыка” агентуры ўплыву. Варта толькі беларусам у аўтобусе або тралейбусе распачаць гаворку пра маскоўскіх акупантаў, як тут жа падключаецца да дыялогу нейкая асоба: “Не надо говорить об этом, товарищи! Все и так это знают”. Брутальнасьць ужо не спрацоўвае, акупанты могуць і па шапцы атрымаць ад беларусаў. То пачаліся заклікі да “талерантнасьці і абазнанасьці”. На гэта, аднак, беларусы кажуць: “Будзем казаць і паўтараць гэта ўвесь час, аж покуль не ачысьцім нашую зямлю ад ненавісьнікаў Беларусі”.

Янка Базыль

[Head]

Рэжым здохне – будуць танцаваць

14 лютага 2013 г. “Le Monde” напісала: “Тысячы паўночна-карэйцаў сабраліся ў Пхэньяне, каб адсьвяткаваць “удалы” атамны экспэрымэнт рэжыму. На здымку ў газэце – шэрагі людзей на плошчы, якія застылі ў маўчаньні.

Наш камэнтар: Газэце трэба было называць рэчы сваімі імёнамі. Людзі не “сабраліся”, а іх там сагналі паводле дзікай завядзёнкі бесчалавечнага рэжыму. Яны маўчаць.
Беларусы таксама маўчаць. Нашую краіну многія называюць няшчаснай П. Карэяй Эўропы. Але маўчаньне нашых людзей зусім іншае. Адчуваецца, што яны ўжо шмат што зразумелі і зрабілі адэкватныя ацэнкі. Мясцовы прамаскоўскі рэжым іх ужо нікуды не зганяе тысячамі (каб не зьбіраць) – рэжым баіцца беларусаў. І калі раптам нешта здарыцца з рэжымам, то стрыманыя беларусы будуць танцаваць на вуліцах.

Юрка Марозаў

http://www.bielarus.net/archives/2013/02/22/2962

[Head]

А ў адказ адзін толькі пшык...

[сусанин]

Чаму ў Беларусі трэба забараніць святкаванне 23 лютага

Кастусь Шыталь

Сёння ў Беларусі будуць святкаваць 95-ю гадавіну стварэння камуністычнай Чырвонай арміі, якая, паводле савецкага гістарычнага міфа, упершыню пайшла ў бой 23 лютага 1918 года.

Ці вартая святкавання гэтая дата? Каб знайсці адказ, звернемся да нашае найноўшай гісторыі.
23.02.1918 тэрыторыя Беларусі ў тыя дні была пад нямецкай акупацыяй, а беларускія палітыкі думалі пра незалежнасць.
У лістападзе –снежні 1918 года Чырвоная армія, ігнаруючы абвяшчэнне незалежнасці Беларускай народнай рэспублікі, якое адбылося 25 сакавіка 1918 года, уварвалася ў Беларусь. Кожная вайна і акупацыя суправаджаецца несправядлівасцю і гвалтам, але бальшавіцкія рабаўніцтвы і забойствы былі асабліва жорсткімі.

То ў адным, то ў іншым кутку Беларусі людзі паўставалі супраць бальшавіцкай улады. Найбольш маштабным было Слуцкае паўстанне ў лістападзе-снежні 1920 года, якое патапіла ў крыві тая самая Чырвоная армія. На Палессі ваяваў супраць бальшавікоў генерал Станіслаў Булак-Балаховіч, наш зямляк, які нарадзіўся на Браслаўшчыне, а пачынаў свой працоўны шлях адміністратарам маёнтка Гарадзец (Шаркоўшчынскі раён).
Антыбальшавіцкае паўстанне ўзнялі ў чэрвені 1919 года жыхары Браслаўскага і Дзісненскага паветаў. Два тыдні яны баранілі Германавічы, Шаркоўшчыну, Пагост, Мёры, Іказнь ад Чырвонай арміі, але ўрэшце былі разгромленыя.
Каб абараніць родныя палеткі і гумны ад рабаўніцтва, многія юнакі з нашага рэгіёна ішлі добраахвотнікамі ў польскае войска – Юзаф Пілсудскі якраз далучаў Усходнія Крэсы да адноўленай Польшчы. Польская ўлада была для беларусаў меншым ліхам – пад Польшчай быў не рай, але на працягу дваццаці год нашыя прадзеды не ведалі калектывізацыі, закрыцця цэркваў і масавых расстрэлаў.
Уварванне Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь, якое адбылося 17 верасня 1939 года пасля змовы Гітлера і Сталіна “аб падзеле сфераў уплыву”, адабрала спакой у нашых дзядоў. У Глыбокім супраць чырвонаармейцаў выйшлі падлеткі – адзін узяў вінтоўку і страляў па вайскоўцах з-за царкоўнай агароджы, ды двое мальцаў бутэлькай з бензінам падпалілі савецкі танк. Баючыся супраціву, бальшавікі пачалі тэрор - дзясяткі тысяч беларусаў былі вывезеныя ў Сібір, расстраляныя, пасаджаныя ў турмы.

Пачатак вайны з Гітлерам 22 чэрвеня 1941 года быў каму трагедыяй, а каму выратаваннем. На апошнія дні чэрвеня планаваліся масавыя арышты і дэпартацыі беларускіх сялянаў, якія былі сарваныя пачаткам вайны. Тым часам у турме ў Беразвеччы (Глыбокае) камуністы пачалі масавыя забойствы вязняў. Каго не паспелі закатаваць на месцы – пагналі на ўсход “дарогай смерці” і расстралялі каля вёскі Мікалаёва, што недалёка ад мястэчка Ула.
Шмат беларускай крыві пралілі савецкія партызаны. Старажылы Бягомля з жахам успамінаюць, як асобы аддзел брыгады “Жалязняк” 8 студзеня 1943 года, на другі дзень праваслаўнага Раства, расстраляў больш за паўсотні мірных жыхароў. Аднаго застрэлілі, бо родны брат перад вайной сядзеў паводле палітычнага артыкула, пастралялі дзяўчат, якіх немцы мабілізавалі працаваць на кухні. У 1942 годзе каля Бягомля партызаны забілі праваслаўнага святара. 17 жніўня 1943 года тыя ж жалязнякоўцы застрэлілі ў Докшыцах жанчыну, якая адмовілася аддаваць партызанам карову.
Калі зважаць на маштабы забойстваў, якія разгарнулі на тэрыторыі Беларусі нацысты, то камуністаў варта прызнаць меншым злом. Таму прыход Чырвонай арміі ў ліпені 1944 года жыхары раёнаў, найбольш пацярпелых ад нямецкага тэрору, успрынялі як вызваленне. Варта памятаць і ўшаноўваць беларусаў, якія ў шэрагах Чырвонай арміі і савецкіх партызанскіх атрадаў змагаліся, каб выгнаць з роднай зямлі нацысцкіх акупантаў.
Жыхары Заходняй Беларусі спадзяваліся, аднак, што бальшавікі доўга не затрымаюцца. Сярод людзей існавала перакананне, што пасля разгрому Германіі пачнецца вайна паміж СССР ды Велікабрытаніяй і Злучанымі Штатамі, у якой бальшавікі атрымаюць паразу. Дзясяткі тысячаў беларускіх юнакоў, хаваючыся ў лясах, пазбягалі прызыву ў Чырвоную армію і чакалі канца савецкай улады.

Антыбальшавіцкі партызанскі рух некалькі год не даваў спакою савецкай уладзе. Камуністычныя дзеячы на Пастаўшчыне баяліся начаваць два разы запар на адным месцы, і цэлы полк МГБ (Міністэрства дзяржаўнай бяспекі) не мог нічога зрабіць супраць “лясных братоў”. У Глыбоцкім і Дунілавіцкім раёнах да 1955 года ваяваў легендарны Яўген Жыхар – і дзесяцігоддзі пазней вяскоўцы, зазлаваўшыся на савецкіх чыноўнікаў, казалі: “Няма на іх Жыхара!”

Бальшавікі звярэлі ў адказ, і ў 1947 годзе пасадзілі на вялікія тэрміны навучэнцаў Глыбоцкай і Пастаўскай педагагічных вучэльняў, сяброў таемнага Саюза беларускіх патрыётаў. Правакатары з МГБ спрабавалі схіліць маладзёнаў да збройнай дзейнасці, ды не ўдалося. Адзінай іх віной перад савецкай уладай было жаданне вучыцца па-беларуску ды папулярызаваць родную мову і культуру. У Паставах дасёння жывуць Антон і Алеся Фурсы, калісьці асуджаныя па той справе.

Пасля пяці год змагання са збройным супрацівам, ды пасля таго, як найбольш працавітыя і актыўныя сяляне з’ехалі ў Польшчу па рэпатрыяцыі, савецкая ўлада распачала калектывізацыю. Прасцей кажучы, адабрала ў людзей зямлю, заробленую цяжкай працай, сельскагаспадарчыя прылады і амаль усю скаціну. Потым камуністы ўзяліся змагацца з Богам – на мяжы 1940-х і 1950-х былі арыштаваныя і пасаджаныя ў лагеры амаль усе каталіцкія святары ў нашым рэгіёне. У 1956 годзе да ўлады прыйшоў Мікіта Хрушчоў – і ўзяўся зачыняць праваслаўныя цэрквы.
Савецкая ўлада не дапускала двух меркаванняў. Насаджалася камуністычная ідэалогія, занепадала беларуская мова, дзецям у школе дзяўблі ў галаву, што няма Бога. Немагчыма было сказаць слова супраць улады. Пратэст выказвалі цішком, пераказвалі палітычныя анекдоты, слухалі Радыё Свабода і Голас Амерыкі. Глыбачанін Віктар Храпавіцкі ў 1962 годзе ў Мінску далучыўся да групоўкі студэнтаў, якія планавалі ўзарваць перадатчык, што заглушаў хвалі замежных радыёстанцый, але акцыю сарвалі органы дзяржаўнай бяспекі.
Савецкая ўлада была вялікай трагедыяй для Беларусі. Святкаванне гадавіны стварэння Чырвонай арміі, на штыках якой была прынесеная гэтая ўлада – гэта ганьбаванне памяці нашых дзядоў і прадзедаў.

Святкуючы 23 лютага, многія не задумваюцца пра гісторыю Чырвонай арміі. Для большасці – гэта свята ў гонар мужчын, якія, паводле дадзеным Богам здольнасцяў, павінны абараняць сваіх каханых, свае сем’і і сваю Радзіму. Існуюць, аднак, іншыя даты, калі можна павіншаваць беларускіх мужчынаў – 15 ліпеня ў дзень Грунвальдскай бітвы, 8 верасня ў дзень бітвы пад Оршай, 20 лістапада ў гадавіну Слуцкага паўстання. Пагартайце даведнікі па гісторыі – можна хоць штомесяц віншаваць – абы толькі моцна не напівацца, святкуючы.
А святкаванне 23 лютага ў Беларусі, спадзяюся, калі-небудзь будзе забаронена.


http://westki.info/blogs/14336/chamu-u-belarusi-treba-zabaranic-svyatkavanne-23-lyutaga

ЖЫВЕ БЕЛАРУСЬ!