следующая тема »

[23 Апрель 2026, 19:25:17]

Новости, реклама:

[23 Апрель 2026, 19:25:17]

Новости, реклама:

[Head]

А калі гэта Мілінкевіч мог быць модным да Лукашэнкі? Ну і бязглуздіца...

[насос]

мдаа...
  лучше бы ты промолчал

[Head]

Г.зн. у апраўданне сказаць табе нечага?

[насос]

Лукашенко- популярен!
Меленкевич- уже нет.
зинон- никогда не был и не будет популярным. многие даже не знают кто этот старпёр

Где ты нашел связь между Лукашенко и Мили?

[Head]

Лукашенко- популярен!
Меленкевич- уже нет.
зинон- никогда не был и не будет популярным. многие даже не знают кто этот старпёр

Где ты нашел связь между Лукашенко и Мили?

У маёй выяве ўсё правільна: Зянон першый і лепшы, і назаўсёды. Мілінкевіч стаў вядомы ў 2006, Некляеў 2010. Мілінкевіч ціпа не модны ўжо, Некляеў ціпа модны яшчэ. Храналёгія вытрыманая. А ў тваёй, што? Мілінкевіч быў спачатку "модны", потым- Лукашэнка? Дык у 94 Мілінкевіча і не ведаў-та ніхто.

[насос]

Даля Грибаускайте выступила с критикой в адрес белорусской оппозиции. Она заявила, что представители пятой колонны озабочены не столько судьбой своей страны, сколько тем, как бы получить побольше легких денег. «Когда беседуешь или слышишь, как разговаривают некоторые представители оппозиции... чаще всего слышишь, что им просто нужно больше денег», – отметила глава Литвы. http://rlu.ru/hAU

[sshundrik]

Г.зн. у апраўданне сказаць табе нечага?

Ты бы вообще ничего не говорил, тупость свою не демонстрировал

[Head]

Даля Грибаускайте выступила с критикой в адрес белорусской оппозиции. Она заявила, что представители пятой колонны озабочены не столько судьбой своей страны, сколько тем, как бы получить побольше легких денег. «Когда беседуешь или слышишь, как разговаривают некоторые представители оппозиции... чаще всего слышишь, что им просто нужно больше денег», – отметила глава Литвы. http://rlu.ru/hAU

Але. Пра Вільню лука так маўчыць.

Ты бы вообще ничего не говорил, тупость свою не демонстрировал

Я ж абгрунтаваў лягічна. А ты, проста, насраў.

[utich]

Head, ты учти что если говоришь ложь - в результате получаешь Онкологию! Человек существо духовное , и если понятия путаешь (справедливость и месть, демократию и войну ) - то в результате получаешь - ложное развитие клеток организма своего - Рак.

[Head]

О! Тут, я гляджу, ўжо шаман знайшоўся. Трызненне, канечне, шызафрэнічнае)

[fireatwill]

ты учти что если говоришь ложь - в результате получаешь Онкологию!

 походу, у вышечембога и его клевретов иммунитет. 

[utich]

Вышечембог Это кто,fireatwill?

[fireatwill]

   странный вопрос. кто у нас в стране "чуточку выше Бога"?

[sshundrik]

Судя по главным темам Хэда - Пазьняк!!!

[fireatwill]

 я ж говорю: парень из СС - предатель и саботажник. делает вид, что не знает как надо обращаться к величайшему
  

Руководитель Брестской области Беларуси Константин Сумар предложил поставить Президенту страны Александру Лукашенко памятник при жизни "за программу возрождения села".
Отметим, что с 1994 года, когда Лукашенко стал Президентом, сельское население страны сократилось по меньшей мере вдвое. По официальным данным, на данный момент в сельской местности проживает менее 25% белорусов.

Сумар не впервые столь громко высказывает свое восхищение Лукашенко. Ему, в частности, принадлежит знаменитое в Беларуси обращение к Лукашенко: "Вы чуть-чуть выше Бога".

 запоминай, глядишь и удастся тебе сумаром стать. а то и переплюнуть.

[Head]

запоминай

Добра, што настаўнікаў хапае...
Рубинов: По своей сути президент - человек нежный, ранимый и добрый
Добавлено: 25 Январь 2013, 17:48:00

нежный

Асабліва насцярожвае. Што ж там адбываецца, ў гэтых кабінетах?

[fireatwill]

Рубинов

 нихто и не сомневается, что специалист по туалетищу - голова. ему палец в рот не клади. поэт, не хухры-мухры!!!

[Head]

Штосці, куды не зайду- паўсюль падхалімства ды яшчэ такое.

З артыкула Паўла Якубовіча (гал. рэд. "Советской Белоруссіі"):
«Многія кажуць, што ў сераду прыйшлі на працу ня выспаўшыся — да глыбокай ночы глядзелі тэлевэрсію прэсавай канфэрэнцыі прэзыдэнта. Зьдзіўляцца няма чаго! Тэлеэкран гэтым разам прыцягваў магнітам дакладна так, як чвэрць стагодзьдзя таму трансьляцыі зь Вярхоўнага Савету СССР, і вельмі нагадваў захапляльныя тэледэбаты 90-х гадоў, у якіх удзельнічаў малады тады палітык Аляксандар Лукашэнка. Прэсавая канфэрэнцыя ў мінулы аўторак сёньня абмяркоўваецца ня толькі як галоўны палітычны хіт году, які пачаўся, але і ўвогуле як найбуйнейшая мэдыйная падзея апошніх гадоў. І ўсе — хто б і як ні ставіўся да ўлады! — адзначаюць ня толькі глыбіню і маштаб праблемаў, якія абмяркоўваліся, але і ашаламляльны ўзровень, які прадэманстраваў прэзыдэнт журналістам, а таксама радыёслухачам і тэлегледачам. У тым ліку і палемічны дар, вытрымку, імгненную рэакцыю і пастаянны кантакт з аўдыторыяй».

http://www.svaboda.org/content/article/24877297.html

[Ляхтарат]

Для дэстабілаў АГЛ

Вышечембог Это кто,fireatwill?

Для дэстабілаў АГЛ - Вышечембог. Яны яго інакш і не называюць.

[sshundrik]

на данный момент в сельской местности проживает менее 25% белорусов.

Я так понял - главная мысль в том, что остальные 75% вымерли?
Добавлено: 26 Январь 2013, 10:47:56В чём крамола?

[Head]

“ЗАБІЦЬ ЦМОКА”

            Гэты ліст да ўсіх беларусаў. Ён прадыктаваны трывогай за нашае існаваньне і напісаны чалавекам, які быў народным прадстаўніком і па сёньняшні дзень зьяўляецца яго абаронцам.

            Ведаю, што ліст прачытаюць найперш тыя, каму дарагая наша Бацькаўшчына Беларусь.

            Гэта ня мала, улічваючы тое, пра што мушу казаць.

Народ, разьвіцьцё яго культуры і інтэлекту жыве ў яго мове. Народ зьнікае, калі зьнікае яго мова.

            За ўсю гісторыю акупацыяў, якія даводзілася нам перажываць, ніколі наша нацыя не набліжалася так блізка да краю народнай пагібелі, як цяпер. У выніку антыбеларускай палітыкі Масквы і існуючага ў Беларусі рэжыму ўлады пачаўся рэальны працэс зьнікненьня нацыянальнай мовы і яе носьбіту – беларускага этнасу.

            У акупацыйных умовах антынацыянальнай палітыкі, антынацыянальнай інфармацыі і асіміляцыйнай адукацыі мова стыхійна выжывае ў самых простых і найменш адукаваных пластах насельніцтва, якое жыве пастаянна на пастаяннай тэрыторыі. Простае насельніцтва вёскі і сацыяльных нізоў у гэтых дачыненьнях (а па вялікаму кошту – у любых дачыненьнях) зьяўляецца залатым фондам жывой нацыянальнай мовы, грунтам яе творчага разьвіцьця.

            У нацыі няма лішніх людзей. Моўная творчасьць нізоў такая ж важная, як і моўная творчасьць эліты. Толькі творчасьць нізоў існуе неўсьвядомлена ў традыцыях і сацыяльных укладах, а дзейнасьць эліты – ва ўсьвядомленым індывідуалізме.

 

            Расейскія нішчыцелі беларускага народа разумелі базавае значэньне простых людзей – сялянаў -- у захаваньні нацыянальнага этнаса. Беларусаў зьнішчалі асэнсавана. Ворагі нашага існаваньня праводзілі этнацыд рознымі мэтадамі. Царызм рабіў стаўку на русіфікацыю праз асіміляцыйную адукацыю. Камунізм дадаў да гэтага фізічнае вынішчэньне, пазбаўленьне людзей ад прыватнай уласнасьці, зямлі, сродкаў вытворчасьці.

            Былі забітыя і замардаваныя мільёны нашых радакоў, але этнас і арэал беларускай мовы заставаўся жыць.

            Праз 20 гадоў пасьля вайны, у пэрыяд прапагандысцкай пабудовы камунізму, камуністы зразумелі прычыну жывучасьці беларускага этнасу. Ёй зьяўляецца існаваньне вёскі і (што важна) пастаяннага насельніцтва на пастаяннай тэрыторыі.    

            У 60-х гадах у Беларусі быў распрацаваны плян ліквідацыі больш за 70 адсоткаў беларускіх вёсак пад выглядам “беспэрспэктыўных”. Насельніцтва ліквідаваных вёсак павінны былі перасяліць у іншыя месцы, у іншыя населеныя зоны і тэрыторыі.

            Вырываньне насельніцтва з гістарычна абжытай тэрыторыі шляхам ліквідацыі гэтай тэрыторыі (вёскі) і перасяленьне людзей цалкам ліквідуе ўсе традыцыі, культурныя дачыненьні, а ва ўмовах русіфікацыі -- і родную мову пераселеных людзей.

            Перасяленьне беларусаў з Чарнобыльскай зоны ёсьць трагічная ілюстрацыя такога працэсу.

            Немцы і савецкія партызаны НКВД за чатыры гады акупацыі (1941-1944) спалілі больш за 9 тысячаў беларускіх вёсак (у асноўным, разам зь людзьмі). Этнас выжыў. Тады (ўжо ў 60-х) камуністы спланявалі зьнішчыць больш за 34 тысячы беларускіх вёсак і перасяліць людзей у астатнія 9 тысяч сельскіх паселішчаў, якія пакідалі ў Беларусі. (Дадам, што ў 1950--1970-х гадах уся ўлада ў БССР была ў руках былых савецкіх партызанаў – выхадцаў з НКВД.)

            Макабарычны плян, які пачаў ажыцьцяўляцца, ня быў даведзены да канца па розных прычынах.

            Гэты плян (аграгарадкі) працягваецца цяпер пры антыбеларускім рэжыме і ўнутранай акупацыі краіны ва ўмовах русіфікацыі, ліквідацыі беларускіх школаў і алкагалізацыі насельніцтва.

            Ажыцьцяўленьне такога разбуральнага пляна ва ўмовах антыбеларускай палітыкі дае маштабныя разбуральныя вынікі, пасьля якіх не застаецца ўжо нічога, і рэгенерацыя немагчымая. Тут пачынаецца рэальная страта этнасу, рэальная страта нацыянальнай мовы і фактычная сьмерць нацыі.

            Вынішчэньне даходзіць да дна. Этнічныя рэсурсы заканчваюцца.

            Унутраную акупацыю Беларусі можна параўнаць з анкалагічнай хваробай, калі для вынішчэньня нацыянальнага арганізма народа выкарыстоўваецца ракавая клетка, якая перарадзілася. У гэтым палягае прычына выніковасьці разбурэньня і сьмяртэльнасьці антыбеларускай палітыкі акупацыйнага рэжыму цемры і цемрашальства. Вялікая частка грамадзтва ўспрыняла цёмны рэжым, як свой, а ён ад пачатку быў забойча чужым, нягледзячы на становішча “выхадца з народу”, якое маскавала яго рэальную сутнасьць.

 

            Ёсьць дзьве дарогі ратаваньня Беларусі, якія павінны існаваць разам. Першая дарога – гэта палітычная барацьба, з мэтай ліквідацыі антыбеларускага рэжыму. Перад нацыяй аб’ектыўна і рэальна стаіць задача, кажучы вобразнай мовай фальклёра і кіно, “забіць цмока”. Чым хутчэй гэта адбудзецца, тым большыя шанцы вярнуцца да нармальнасьці.

            Другая задача – гэта грамадзкі супраціў і падтрыманьне жывога існаваньня беларускай мовы. Гэтая задача пад сілу кожнаму беларусу – трэба гаварыць на роднай беларускай мове, і кожны дзень выхоўваць на ёй сваіх дзяцей.

            Цяпер гэта не парада, не рэкамендацыя, а ўмова нацыянальнага выжываньня, катэгарычны імпэратыў паводзінаў беларуса, калі хочам застацца жыць у сваім доме, на ўзроўні культуры і цывілізацыі.

            Тое рэпрэсіўнае антыбеларускае шаленства, якое разгортваецца ў апошні час, той зьдзек над Беларускім Бел-Чырвона-Белым Сьцягам, над беларускімі людзьмі, носьбітамі мовы і культуры, над беларускімі кнігамі, над Курапатамі і мартыралогам нацыі, над сьвятым імем і памяцьцю Кастуся Каліноўскага – усё гэта не таму, што сатрап нейкага баіцца ды хоча гарантаваць сабе бясьпеку ўлады (як некаторыя мяркуюць). Гэта ёсьць найперш расейская палітыка, якая робіцца рукамі Лукашэнкі ў Беларусі. Ідзе падрыхтоўка да ліквідацыі суверэнітэту нашай краіны, якая намечана на 2015 год, калі Расея зьбіраецца стварыць свой авантурны Эўра-Азіяцкі саюз, і Лукашэнка падпісаў гатовасьць да авантуры.

            Пуцінскай гэбоўскай Расеі абходзіць, каб як наймацней духоўна, ідэйна і культурна раззброіць беларусаў перад 2015 годам, каб яны не скансалідаваліся на супраціў. Крэмль сьпяшае, цісьне на свайго сатрапа, і ён стараецца – робіць тое, што мы бачым.

 

            Настае час узяць у рукі нашу першую і апошнюю магутную зброю – гэта нашу мову.

            Беларусы, вяртайцеся! Вяртайцеся да нашай беларускай мовы!

            Тыя, каго вучылі ў рускай школе, вяртайцеся да свайго, кідайце чужое, гаварыце па-беларуску, пачынайце з сёньняшняга дня, нават калі ў вашай памяці засталіся толькі два беларускія словы – “люблю Беларусь!”

            Гаварыце іх. Паўтарайце іх кожны дзень, і вы пачуеце, што – “ўзаемна”.

            Гаварыце ў сям’і, на вуліцы, у грамадзкіх месцах, у транспарце – усюды толькі па-беларуску, каб чулі і вучыліся дзеці. Чытайце кожны дзень у голас добрыя беларускія кніжкі, вучыце кожны дзень па-беларуску сваіх дзяцей.

            Адварочвайцеся ад антыбеларускага рэжыму, не спадзявайцеся на яго, бо ён чужы, але Бацькаўшчына – свая. Зьберажэм яе для сябе праз нашу вялікую Беларускую мову. Пачынайма – і будзе жыць Беларусь!

 

14  лютага. 2013.                                                                                           Зянон ПАЗЬНЯК

[Профилей хватит на всех]

даже не читал. достаточно было посмотреть автора этого "трызнення")))

[Head]

Маразм крепчал...

даже не читал. достаточно было посмотреть автора этого "трызнення")))

Якія разумныя каменты!


Блюзьнераць, бо можна

10 лютага 2013 г. славацкая газэта “SME” напісала пра выступ у парляманце Чэхіі камуністычнага дэпутата Грабэнічка. Камуніст заявіў, што самаспаленьне студэнта Яна Палаха ў 1969 годзе ў Празе не было сымвалам супраціву камуністычнаму таталітарызму. Мілаш Чэрняк адказаў камуністу: “Калі камуніст Грабэнічак сёньня ў парляманце кажа, што такім сымвалам Палах ня быў, то гэта ня толькі бясконцае нахабства, але і фактычная няпраўда. Грабэнічак, аднак, ня робіць нічога новага. Ён працягвае рабіць тое, што як камуніст рабіў і казаў да 1989 года”.

Наш камэнтар: Блюзьнерскія выступы і дзеяньні супраць памяці герояў і ахвяраў народнага змаганьня адбываюцца час ад часу ва ўсіх, нават у дэмакратычных краінах. У дэмакратычных краінах аўтараў блюзьнерскіх выступаў ахоўвае закон (“свабода слова”). Вось камуністы і вырабляюцца ў парляманце.
Гэта ёсьць лекцыя для беларусаў. Нельга дапускаць у парлямант асобаў, якія блюзьнерылі супраць нацыянальных сьвятыняў і служылі акупацыйнаму рэжыму. Нельга дапускаць іх у публічнае жыцьцё. Калі яны будуць спрабаваць рэанімаваць сваё антыбеларускае блюзьнерства, то іх павінна чакаць крымінальная адказнасьць і адпаведная рэакцыя вызваленага з-пад акупацыі грамадзтва.
Хаця ў Беларусі мярзотныя выступы ў наш час робяць ня толькі камуністы. Успомніць хаця б канторскую даму з псэўдаапазыцыі – мадам Гразнову. Яна сярод іншага спрабавала на старонках газэты “Нар. Воля” збэсьціць памяць памерлай сьветлай змагаркі нашага народу Веры Церлюкевіч. Што робяць цяпер вакол імя Кастуся Каліноўскага розныя “кнігавыдаўцы”-хурсікі, мы выразна бачым. Беларусы ўжо нічога не забудуць і нічога не даруюць. Гэта, відаць так і будзе.

Юрка Марозаў

http://www.bielarus.net/archives/2013/02/15/2958

[Head]

А Барадач- моцны арэшак.

Диктатор изобрел элегантный способ убийства

Не думал, что мне потребуется объяснять прописные истины, но, вижу, без этого не обойтись.

Заявляю со всей ответственностью — ни я и никто другой из Совета национального возрождения (СНВ) не совершает преступлений и не стремится к установлению в Беларуси режима полковников.

В стране уже давным-давно, с момента разгона парламента в 1996 году, царствует диктатура. С тех пор и по сей день продолжается зачистка и дискредитация опасных для режима политиков и патриотов. Если у кого-то по недомыслию или в силу осложнений в головах циркулируют подобные бредовые идеи, то я в этом не виноват.

Скажу больше — подобные обвинения со стороны кучки подонков, узурпировавших и незаконно удерживающих власть в республике, заведших страну в окончательный тупик, цинично распродающих то, что им не принадлежит, и плохо спящих по ночам из-за того, что хладнокровно убили и закопали в землю своих политических оппонентов, я расцениваю не только как очередной абсурд, но и как неприкрытый цинизм и лицемерие.

Поводом для данного заявления стало возбуждение против меня уголовного дела и проведение в конце января 2013 года спецоперации на территории другого государства, целью которой был насильственный захват и доставка меня в Беларусь. Фактически диктатор изобрел элегантный способ убийства: жертва доставляется в суд, а там палач (вместо судьи) с приговором в кармане, гособвинитель с фантазиями КГБ вместо процессуальных доказательств, и перепуганный до смерти адвокат и секретарь, фиксирующий очередной трагифарс. Ярким свидетельством тому является молниеносное „расследование“ теракта 2011 года в метро и убийство основных свидетелей по данному делу. Коновалова и Ковалева уже нет, но взрывы в Витебске, которые приобщили к их делу, продолжают громыхать. Вероятно, за дело взялась учительница Коновалова по химии.

Немного истории.

Мне уже пришлось пережить нечто подобное еще в 1999 году. Мы похоронили Геннадия Карпенко, который незадолго до смерти в узком кругу предупредил, что нас будут уничтожать по одному, если мы не будем представлять силу. Спустя два месяца Геннадий в кругу своих знакомых, выпив 150 граммов водки, вызвался показать дом товарища своему собеседнику.

 Вскоре прогуливающегося собеседника заметили одного - без Карпенко, который что-то выжидал и явно нервничал. Только через 10 минут он «поднял шум» и сообщил, что Карпенко плохо. Карпенко стоял, прислонившись к стене, словно парализованный, он не мог говорить и показывал на бедро. Давление 300, потеря сознания, скорая, смерть. Укол в бедро вызвал обширный инсульт. Вскрытие тела Карпенко проводилось в силу «отсутствия надобности». Вскоре от инсульта при схожих обстоятельствах умерла и 29-летняя, совершенно здоровая, свидетельница этого преступления - гражданка Кошель. Я умышл но не называю сейчас фамилий всех присутствовавших при этом еще живых людей (исчезнувшую Асинскую и прочих).

Следующей жертвой режима стал Юрий Захаренко. В это время на подъеме активности граждан в ходе альтернативных выборов мы создавали Конгресс Белорусских Офицеров. Незадолго до похищения Юрий Николаевич рассказал мне об одной из своих встреч с офицерами из бригады внутренних войск 3214, которые неожиданно выразили «полную готовность» пойти за ним и в огонь и воду. Эта чистейшая провокация была одним из элементов по документированию «преступной деятельности» генерала, чей-то воспаленный мозг все уже давно решил за него. Но мужество и стойкость Захаренко, идиотизм исполнителей и психопатия главнокомандующего довели эту гнусную провокацию до тягчайшего преступления — внесудебной казни, по некоторым данным, генералу в прямом смысле слова отрубили руки, руки, тянувшиеся к власти.

Сразу после похищения Захаренко такую же встречу с офицерами в этой части МВД предложили и мне, причем предлагали дважды, и разные люди. Они утверждали, что есть боевая техника и люди, способные на подвиг. Я необходим был им якобы для «доработки плана захвата власти в стране путем военного переворота», в котором готовы были участвовать подразделения бригады. Парни явно не были готовы логично обосновать мое личное участие в этом мероприятии и явно путались в именах новых президентов. Шокировало их то, что из всех предложенных ими кандидатур я предпочел и посоветовал им оставить Лукашенко, пожелал им успеха в их совершенно безнадежном деле...

Судя по складывающимся в последнее время обстоятельствам неугомонные «патриоты» в Беларуси не перевелись. Сегодня на моей памяти уже третья группа, взращенная режимом, напрямую, даже без моего участия, приписала мне ответственность за подготовку государственного переворота. Я располагаю достоверными данными о том, что в отношении меня сфабриковано уголовное дело по подозрению в совершении ряда преступлений из главы 32 Уголовного кодекса «Преступления против государства». Причем санкции этих статей содержат наказание, отличающее Республику Беларусь от всех остальных стран Европы (статьи № 356 и 357 с ответственностью «лишение свободы на срок от десяти до двадцати пяти лет, или пожизненным заключением, или смертной казнью с конфискацией имущества или без конфискации»). Но дело даже не в этом.

Мы располагаем сведениями о том, что власти проводят ряд активных мероприятий по дискредитации нашей организации и фабрикации материалов уголовных дел для того, чтобы поставить нас вне Закона. Оргкомитет СНВ пытаются представить экстремистской террористической организацией, а нас - воинствующими мятежниками, бандой. Так вот это ложь! Банда, находящаяся у власти, творит в стране беззаконие. Наши действия законны, а требования обоснованы, мы не совершаем преступлений и их не планируем, источник власти по Конституции народ, а не диктаторская семья и наша сила в Правде.

Мы исходим из того, что вооруженная война в Беларуси невозможна и не будет поддержана цивилизованным миром. Но и существующая власть должна понимать, что бряцать оружием себе дороже.

Если преступники решатся на вооруженную провокацию — они потеряют все. Солдаты и офицеры не будут стрелять в своих отцов и матерей, требующих восстановления своих прав.

Установленный в стране авторитаризм и взращенная им часть оппозиции ведут общество в тупик. Это одна команда, внутри которой нет противоречий. Но без них не рождается истина, нет развития. Перед нами два возможных пути: падение дальше вниз, разрушение страны, не выгодные никому революционные преобразования или шанс для всех – восстановление законности, дающее шанс всем.

СНВ стоит на центристских позициях и придерживается демократических принципов и ценностей. Мы исходим из реальной оценки сложившейся ситуации. Все наши накопившиеся проблемы нам придется решать только самим, никто этого за нас делать не будет, ни Россия, ни Запад.

Для того, чтобы участвовать в общественных процессах, нам необходимо создать оппозицию. Да, да, у нас ее нет. За 19 лет наша белорусская интеллигенция так и не создала оппозицию, не выработала ни идеологии, ни доктрины, ни стратегии и тактики борьбы.

Нам ли сегодня гордиться героизмом Калиновского, читая его листы «из-под виселицы московской», стоя на коленях? Он вкладывал в них совершенно другой смысл и призывал встать с колен, а не натирать на них мозоли и не читать его письма через 150 лет, патриотично склонив головы и пристыженно опустив глазки. Бросьте... Все народы смогли выбрать свой путь, а мы до сих пор льем горькие слезы обиды и ищем виновных или героев со стороны.

Мы не являемся ни правыми, ни левыми радикалами. Нам чужды взгляды шовинистического национализма, но мы стремимся к отстаиванию национальных интересов и защите национальных ценностей.

Сопротивление и борьба - вот главные инструменты политической деятельности, которые использует Совет Национального Возрождения. Вооруженные провокации – это методы безумной власти и отчаявшихся преступников и отвечать за это будут тоже только они.

Сегодня все хотят перемен и прекрасно понимают, что Лукашенко — это абсолютно тупиковый путь. Даже те, кто еще прямо или косвенно поддерживает диктатуру и имеют отличную от нашей идеологию и мировоззрение Но Мы цивилизованные белорусы, мы европейцы.

Совет национального возрождения готов предложить Беларуси национальную идею, основой которой будет сама Беларусь. Если кто-то попытается запятнать меня или СНВ подготовкой мифического мятежа или бунта, либо обвинить в иной антигосударственной деятельности, знайте – это ложь и провокация! Уголовное дело, обвиняющее СНВ и меня в антибелорусской деятельности, можно только сфабриковать, поскольку нет и никогда не было никаких оснований, чтобы обвинить меня в подобных вещах.

Вернусь к поводу для данного заявления: в конце января 2013 года на территории другого государства в отношении меня проводилась спецоперация, целью которой был захват и доставка в Беларусь. В операции участвовало две группы: группа захвата в составе 6 человек и группа обеспечения. В принципе, работа была сделана на оценку «хорошо». Они были вполшага от цели. Но успех лишь подышал им в затылок. Личности участников данного мероприятия установлены и их действия задокументированы, как воспользоваться этой информацией - мне еще предстоит решить. Фактически это уже свидетели спланированного новым шефом КГБ генералом Вакульчиком еще одного преступления. Притормозите, генерал, дальше расти некуда, там уже семья. Не огорчайтесь, после восхождения всегда, даже при клинических случаях, происходит падение. Кто понял жизнь, тот не спешит.

Преступники набили руку на убийствах политических оппонентов, на терактах, на фальсификациях судебных процессов и расстрелах невиновных людей и не меняют своих привычек. Действуют по принципу: «только мертвые умеют молчать». Но ведь это не тот случай. Даже А.Г. Лукашенко понял и публично обнадежил МИР в том, «что больше таких подарков не будет». Скорее, это шутка диктатора, и конвейер преступлений никто не останавливал.

Поэтому прекратите подсылать ко мне своих тупорылых сексотов и провокаторов, также нет необходимости планировать новые спецоперации. В скором времени я сам вернусь на Родину. У меня нет страха, потому что меня уже нет. Я прожил человеческую жизнь и оставшуюся часть полностью отдаю Родине. Мое тело - всего лишь носитель героического духа, достоинства, любви моих предков к Беларуси. В нем моя Беларусь. Мне необходимо сейчас немного времени на то, чтобы те люди, которые хотят придать этому телу иную форму материи (труп), сознавали: кого и за что они убивают. Но важнее дать понять гражданам Беларуси - кого и за что убивает власть или бросает за решетку. Важно еще дать шанс самой власти остановить преступления и пойти на диалог с обществом. Но это невозможно до тех пор, пока мы не будем представлять силу.

Посему я временно нахожусь за пределами своего Отечества и вернусь, несмотря на папки сфабрикованных грязных дел. Мне интересно будет посмотреть в глаза обвинителей, судей с написанным для них решением в кармане, лжесвидетелей, на падших людей, которые за бутерброд и крохи с барского стола теряют человеческий облик. Они судят и убивают не нас, они уничтожают себя. Хотя, жили ли они вообще, подымались ли хоть разок выше своей мерзости?!

Пока же я физически и психически совершенно здоров, люблю жизнь в любых ее проявлениях (даже тогда, когда по щекам текут слезы), лишен вредных привычек, а посему не могу вывалиться пьяным с балкона высотного здания или упасть в лестничный проем, умереть от сердечной недостаточности, передозировки наркотиков или в пьяной драке. Кроме того, я не пью чай, кофе с полонием и другими экзотическими снадобьями. Надеюсь, если не вмешается власть, умереть по христианскому обычаю.

Входящие в СНВ люди - это патриоты, а также выдающиеся сыновья своего государства, независимой и суверенной Республики Беларусь. Мы боремся за Беларусь.

Беларусь жила, живёт и будет жить вечно!

Владимир  Бородач, "Белорусский партизан"

[Head]

Зліў?

[Ляхтарат]

А Барадач- моцны арэшак.

Диктатор изобрел элегантный способ убийства

Бл-бла-бздынь-ля-ля...
....
Владимир  Бородач, "Белорусский партизан"

Прапагандос, няўжо ты на самай справе думаеш, што твае мутныя сцытаткі-просціны тут хто-небудзь чытае? Бо ты тутака ў сваёй "святой веры" засраў увесь хворум - ступіць няма куды...

[sshundrik]

Head, ты бы реально поменьше тёрся бы тут, надоел уже.

[Head]

Уладзімір Барадач: сёння пытанне стаіць аб вяртанні нашага народа да гістарычных каштоўнасцяў

Аналіз дзейнасці розных апазіцыйных палітычных сілаў у Беларусі наўрад ці дае шмат прычынаў для аптымізму наконт іх здольнасці прыцягнуць на свой бок патэнцыял пратэстнага электарату. У інтэрв'ю для часопісу Belarusian Review сваё бачанне цяперашняй сітуацыі ў Беларусі выказвае старшыня аргкамітэту “Рады Нацыянальнага Адраджэння” Уладзімір Барадач.
Belarusian Review: Ці ёсць у сучаснай Беларусі рэальная ці патэнцыйная альтэрнатыва Лукашэнку і ягонаму палітычнаму курсу?

Уладзімір Барадач: Альтэрнатывы дыктатару не можа быць у любой дзяржаве. Яна забаронена. Кожны цалкам спраўны кіраўнік добрага прадпрыемства або кіраўнік мог бы стаць альтэрнатывай Лукашэнку, але ён адразу будзе зрабаваны і апынецца ў турме. Лідэры апазіцыі кіруюцца рэжымам і здавольваюцца толькі тым, што ім дазволена. Фактычна Еўропа корміць ілжэапазіцыю і цалкам змарнавала дэмакратычныя праекты ў Беларусі. Ёсць асобы, якія могуць пазбавіць дыктатуры, але яны дзеля гэтага не маюць ні рэсурсаў, ні зацікаўленых у гэтым хаўруснікаў. Лукашэнка ж мае магутнага стратэгічнага партнёра. Суадносіны сілаў – не на карысць дэмакратыі. У дадзенай сітуацыі яго можа памяняць толькі Расія. У дадзенай сітуацыі беcсэнсоўна казаць і пра альтэрнатыўны курс.

BR: Гатовасць насельніцтва Беларусі да зменаў даволі вялікая, але цяперашнія прадстаўнікі апазіцыі не карыстаюцца вялікай падтрымкай насельніцтва. Як бы Вы патлумачылі такую сітуацыю?

УБ: 65% насельніцтва жадаюць пераменаў, у тым ліку і адміністрацыйны апарат. Патэнцыял вялікі. Але апазіцыя, якая сябе дыскрэдытавала, пазбаўляе людзей надзеі на перамены, што стрымлівае іх актыўнасць і душыць волю. 70% лідэраў апазіцыі – гэта шкодны адпрацаваны шлак і слугі Лукашэнкі. Людзі гэта ведаюць і бачаць. Дзеля змены сітуацыі неабходна тэрмінова перабудоўваць дэмакратычныя сілы, ствараць адзіны цэнтр барацьбы, будаваць сістэму, не падкантрольную спецслужбам рэжыму. Гэта не складана зрабіць, але Захад павінен паставіць на нас (на ворагаў рэжыму). Мы дамо зусім іншы вынік, сфармуем аўтарытэтную каманду і зменім сітуацыю.

BR: Які сэнс мае для Вас “нацыянальнае адраджэнне” і якія каштоўнасці мусяць складаць ягоную аснову?

УБ: Для мяне важна захаваць незалежнасць Беларусі, спыніць міграцыю людзей з краіны, захаваць этнас, стварыць умовы для вяртання беларусаў на Радзіму. Сёння мы ўжо не кажам пра развіццё нацыянальных каштоўнасцяў, мовы, культуры, традыцыяў. Пытанне стаіць аб захаванні і вяртанні нашага народа да гістарычных каштоўнасцяў і рэліквіяў. Памірае мова, з ёй памірае і беларускі народ. У нашу краіну могуць прыязджаць на сталае жыхарства грамадзяне іншых краінаў, але яны павінны прыняць наш ўклад жыцця, не навязваць нам сваю веру і сваю волю.

Гэты артыкул з'явіўся па-ангельску ў Belarusian Review, Vol. 25, No. 1.

http://avmalgin.livejournal.com/3615266.html

А Барадач- моцны арэшак.

Диктатор изобрел элегантный способ убийства

Бл-бла-бздынь-ля-ля...
....
Владимир  Бородач, "Белорусский партизан"

Прапагандос, няўжо ты на самай справе думаеш, што твае мутныя сцытаткі-просціны тут хто-небудзь чытае? Бо ты тутака ў сваёй "святой веры" засраў увесь хворум - ступіць няма куды...

Прапагандон, а сам жа, вядома, прачытаў?

Head, ты бы реально поменьше тёрся бы тут, надоел уже.

А ты хто такі? Давай, да пабачэньня!

[Сабачка]

Уладзімір Барадач: сёння пытанне стаіць аб вяртанні нашага народа да гістарычных каштоўнасцяў

А ўчоракава якое пытанне стаяла?

[Head]

Зянон Пазьняк: БАРОНІМ АЙЧЫНУ

(З выступу на сакавіцкім Сойме КХП-БНФ
і БНФ “Адраджэньне”)

Напачатку некалькі агульных меркаваньняў аб становішчы. Для беларускай палітычнай сьведамасьці за апошнія тыдні былі важнымі тры падзеі. Гэта адмова Камітэта па правах чалавека ААН разглядаць справу Сяргея Каваленкі ў абарону яго чалавечых правоў, афіцыйныйны зьдзек рэжымнага суда над беларускай мовай і пераслед за мову скульптара і працаўніка на ніве асьветы Генадзя (Гэніка) Лойкі і забойства ў Вільні беларускага дзеяча Рамана Вайніцкага. Усе гэтыя антыбеларускія падзеі пагрунтаваныя на адной шматаблічнай прычыне – непрыняцьці беларускай праўды, беларускай дэмакратыі і беларускай нацыі.

Аб ідэалагічнай гніласьці і маральнай нікчэмнасьці цяперашняга Захаду проста, трапна і па-народнаму зразумела выказаўся наш калега Сяргей Каваленка. Істотна, што на такіх адмоўных прыкметах беларусы пачынаюць разумець падвойную прыроду цяперашняй заходняй палітыкі.

Тут нагадаю зноў рэчы для нас вядомыя. Лібэралізм – гэта ёсьць крызіс дэмакратыі, апушчэньне ў маральнае балота і сацыяльную экзыстэнцыю. Шалёна павялічваецца колькасьць энтрапіі ўсёй сістэмы, адбываецца масавая люмпэнізацыя сьведамасьці і нівэліроўка асобы. Лібэральна зразуметая свабода ператвараецца ў сваю супрацьлегласьць.
Лібэралізм – гэта ёсьць утроба камунізма, вывернутая навонкі. У сьцьвярджэньні антыкаштоўнасьцяў тут праяўляецца тыповая псіхалогія таталітарызму (псіхалогія зграі). Сістэмна гэта можа рэалізавацца пры ўмове, калі зьменіцца сацыяльна-культурны баланс грамадзтва на карысьць антыкаштоўнасьцяў (цяпер ён ужо на мяжы – набліжаецца да 30 адсоткаў). Але ўдар па цывілізацыі нанесены адчувальны.

Брыдкі выпадак з Камітэтам ААН у каторы раз паказвае, што траціць энэргію на лібэральныя інстытуцыі ёсьць сэнс толькі ў катэгорыі “супраць” (супраць антынароднага рэжыму). У катэгорыі “за” падтрымкі для беларускай дэмакратыі ня будзе, бо яны разумеюць дэмакратыю толькі ў сваім лібэральным скасабочаным выглядзе і ўсюды, як правіла, падтрымліваюць дрэнь (агентурных путан, што распранаюцца ў храмах і паказваюць цыцкі, гомасэксуалістаў і нават зладзеяў).

Нацыянальна-вызвольная, адраджэнская дзейнасьць заўсёды накіраваная на падтрымку нацыянальнага грамадзтва, свайго народу і народных каштоўнасьцяў, дзе здабыткам нумар адзін ёсьць нацыянальная мова. Таму ня трэба зьдзіўляцца, што першым пунктам расейскай імпэрскай палітыкі супраць Беларусі была і ёсьць задача зьнішчэньня беларускай мовы. У выпадку псэўдасуда над спадаром Г. Лойкам акупанцкая нецярпімая палітыка рэжыму праілюстравана наглядна і паказвае нам, як і якімі мэтадамі трэба змагацца з прарасейскай уладай, што праводзіць супраць нацыі рэпрэсіўныя дзеяньні. Апэляваць да яе можна толькі з мэтаю ілюстрацыі пазыцыяў, але не здабыцьця сэнсу, бо ўлада чужая, яна ёсьць “анты”. Увага і дзеяньні мусяць быць ськіраваныя на грамадзтва, на свой народ.
Становішча, якое склалася зь лібэралізмам у Эўропе, дае зручныя шансы агентурнага ўплыву на Захад з боку крамлёўскага і лукашэнкаўскага рэжымаў. Лабіраваньне інтарэсаў і выведка лёгка адбываюцца пад выглядам апазыцыі, якая на словах падтрымлівае дэмакратычныя каштоўнасьці і антыкаштоўнасьці лібэралізма. І калі ў ЗША рускія шпіёны правальваюцца пачкамі (успомнім нядаўнюю мадам Чапмэн і кампанію), то ў Эўразьвязе для іх сапраўднае Эльдарада непалоханых ідыётаў.

Прыблізна каля года таму бяздарна праваліўся лабісцкі офіс “за дэмакратыю” і спалілася ягоная кіраўніца мадам Стужынская ў Брусэлі. Быў скандал. І што? Дзе цяпер спадарыня Стужынская? Там жа, у Брусэлі, працягвае лабіяваць антыбеларускі рэжым Лукашэнкі. Цяперашні гадавы бюджэт гэтай брусэльскай канторкі складае каля 700 тысячаў эўра. Грошы даюць лібэральныя інстытуцыі. І не таму, што там сядзяць дурні, а таму што ёсьць супадзеньне інтарэсаў і даўнія сувязі з савецкім КГБ у “вялікіх” левых лібэральных палітыкаў (якіх Лукашэнка па-свойму называе “казламі”). І, дарэчы, нічога. Яны не пакрыўдзіліся. Шукаюць магчымасьці навязваць кантакты з антыбеларускім рэжымам.
Гэтая апошняя пазыцыя – навязваньне непасрэднага супрацоўніцтва з антынародным рэжымам – у цяперашні час усё больш узмацняецца і зьяўляецца, на мой погляд, непасрэдным вынікам дзеяньняў лабістаў рэжыму, колькасьць і ўплыў якіх у Эўразьвязе павялічваецца.

Тут зьява паважная. Улічваючы варожае стаўленьне лібэральнай Эўропы да беларускай народнай дэмакратыі, уплываць істотна на гэтыя працэсы наўпрост, практычна, немагчыма. Хіба што па прынцыпу менскага рэжыму стварыць сваю выведку (якой у нас яшчэ няма) і арганізаваць антылабісцкія структуры. На мой погляд, аднак, трэба ўзмацняць нашу пазытыўную беларускую працу на Бацькаўшчыне. Усё вырашаецца ў Беларусі.

Пра забойства Вайніцкага яшчэ няма афіцыйнай вэрсіі. Таму я ўстрымаюся ад канкрэтных меркаваньняў. Але зразумела, што гэта ўдар у беларускі бок. Тут нямае значэньня, якую палітычную пазыцыю займаў Вайніцкі і тое, што ён супрацоўнічаў з рэжымам Лукашэнкі і амбасадай рэжыму ў Вільні. Вайніцкі не адмовіўся ад беларускай мовы, ад Бел-Чырвона-Белага Сьцяга і ад Бацькаўшчыны. Ён працаваў на ніве беларушчыны ў межах сваіх магчымасьцяў (дамогся, напрыклад, аднаўленьня Віленскай Беларускай гімназіі). Такім калабарантам акупацыйны рэжым не давярае і давяраць ня будзе. Па акупацыйных рускіх паняцьцях трэба абавязкава здрадзіць, адмовіцца ад мовы і абпляваць Сьцяг. Калі такога няма – няма й даверу.

На Віленшчыне гэта ўжо трэці выпадак нападу на беларускага дзеяча. Перад гэтым быў беларускі грамадзкі дзяяч Малафееў (ужо не жыве) і Ю. Русакевіч. Прытым Русакевіч быў, фактычна, забіты, але ажыў у рэанімацыі. Такія напады і забойствы ёсьць тыповы почырк КГБ, які дзейнічае праз скрайнія нацыяналістычныя групоўкі і арганізацыі. На тэрыторыі былога СССР наштампавана мноства радыкальных груповак, але, здаецца, няма ніводнай, якая ўзьнікла сама сабой. Усё гэта ёсьць плён экстрэміскай творчасьці гэбістаў і маскоўскай выведкі.

Ў справе забойства Вайніцкага ад лукашысцкай канторы ажно вушы тырчаць. На пахаваньні нябожчыка ў тыповым крымінальным стылі куражыліся два тыпы, перашкаджалі працаваць журналістам (весьці здымку). У «несавецкіх» краінах такія канторскія індывідуумы выглядаюць прышэлцамі зь іншага сьвету. Іх пазнаеш адразу, нават калі яны ня рухаюцца і маўчаць. Нахабныя і беспакараныя паводзіны рэжымных суб’ектаў на пахаваньні ў Вільні сьведчыць аб ўзгодненасьці іхных паводзінаў зь мясцовай уладай. Усё гэта выклікае сумненьні ў тым, што спраўцы забойства беларускага дзеяча будуць знойдзеныя. (Дарэчы, адносна здымкі. Пералік асобаў, прысутных на пахаваньні забітага, мае значэньне для сьледзтва. На пахаваньні ахвяры часта бываюць людзі прыналежныя да групы злачынства, здараецца, што прыходзяць нават самы забойцы).

Зьвяртае на сябе ўвагу той факт, што ў дзень забойства Вайніцкага кіраўніца пралукашысцкай арганізацыі ў Рызе В. Піскунова заявіла журналістам, што, на яе думку, Вайніцкага забіла “беларуская апазыцыя”. Заява фантастычная, але трэба ўлічваць, што ўсе асобы, якія супрацоўнічаюць з рэжымнымі амбасадамі і кантактуюць з дыпляматычнай выведкай, ёсьць дэ-факта агентурай уплыву і могуць паўтараць пачутае праз кантакты, нават не разумеючы часам мэты і сэнсу таго, што паўтараюць. Слоўны выкід сп. Піскуновай наводзіць на думку, што нехта зацікаўлены стварыць фальшывы адрас забойцаў Вайніцкага. Палітычны крымінал супраць беларусаў у Віленшчыне надта падобны на палітычны крымінал у падрэжымнай Рэспубліцы Беларусь. Прытым крыміналізацыя палітыкі, як і ў гэбоўскай Расеі, адбываецца праз сілавыя структуры і ведамствы. Беларусам апэляваць да рэжыму ў такіх умовах – гэта тое самае, што пісаць апэляцыі ў Брусэль ці ААН. Вынік будзе нулявым.

Наша ўстаноўка на ўсеагульны байкот рэжыму і на паралельную грамадзкую дзейнасьць у інтарэсах Беларусі ёсьць тут лагічна правільным рашэньнем дзеля накапленьня здаровых нацыянальных сілаў. Вельмі важна зараз укараніць праект “Глядзім у будучыню”. Цяжкасьці будуць вялікія, але трэба на іх не засяроджвацца, бо мы ж ведаем, што зрабіў рэжым з нашым грамадзтвам. Крок за крокам – наперад да сьветлай Беларусі. Вынікі абавязкава будуць.

Занон Пазьняк

Старшыня Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі – БНФ
і Беларускага Народнага Фронту “Адраджэньне”

10 сакавік 2013 г.

http://www.bielarus.net/archives/2013/03/11/2971
Добавлено: 12 Март 2013, 02:10:19
Свой народ трэба любіць як Бога, нават калі ён маўчыць.