|
VLADMIH
|
Азаронак, заткніся ібіамацьняхай.
Добавлено: Вчера в 13:43:09
Вооруженные силы Украины (ВСУ) в ночь на 22 июля атаковали объекты агрохолдинга «Мираторг» в Климовском районе Брянской области. На одном из предприятий в результате обстрела серьезные повреждения получили производственные корпуса, а также произошло возгорание. «Ущерб существенный. Пострадавших нет», — сообщили в пресс-службе компании. На другом объекте охранника ранило осколками беспилотника. Кроме того, на свиноводческом комплексе в ходе налета дронов был поврежден кормовоз, находившийся на разгрузке. «Транспортное средство обездвижено. Водитель не пострадал», — уточнили в «Мираторге».
Накануне, 21 июля, предприятия агрохолдинга в Брянской области также пострадали при атаках ВСУ. Врио губернатора региона Егор Ковальчук отметил, что были повреждены несколько производственных корпусов, а также уничтожены два большегрузных автомобиля. Информации о пострадавших не поступало. «Мираторг» является крупнейшим производителем свинины и говядины в России. Согласно утверждению самой компании, она ежедневно производит 30 тонн продукции и доставляет ее по всей стране. Агрохолдингом владеют братья Александр и Виктор Линники, которых связывают с супругой экс-президента РФ Дмитрия Медведева.
До этого ВСУ начали бить по логистическим центрам крупнейшего российского маркетплейса — Wildberries. 18 июля атакам подверглись склады в Котовске Тамбовской области и подмосковной Электростали. Погибли восемь человек, около 80 пострадали. Вспыхнули сильные пожары. 22 июля под удар попали комплексы в Краснодаре и Невинномысске. Ранения получили 13 человек. Региональное управление Роспотребнадзора рекомендовало жителям Краснодара реже выходить на улицу и пользоваться респираторами из-за возникшего пожара на складе Wildberries.
Президент Украины Владимир Зеленский подтвердил удары ВСУ по объектам российского маркетплейса, назвав их «дальнобойными санкциями». Он также заявил, что логистические центры были задействованы «в обеспечении российской армии комплектующими для дронов, навигационным оборудованием и снаряжением».
25 июня Зеленский утвердил для Службы безопасности Украины «40-дневную операцию влияния» на Россию «с целью добиться прекращения войны». Что под этим подразумевается, он не уточнил. Однако перед этим Зеленский обсудил «план дальнобойных санкций, санкции средней дальности» и работу Центра специальных операций «Альфа» на фронте.
Добавлено: Вчера в 14:44:15
Новый главнокомандующий Вооруженных сил Украины Михаил Драпатый заявил, что украинская армия усилит контрнаступательные действия и приступит к подготовке новых операций не только на линии фронта, но и в глубине российской территории. Об этом сообщает Reuters
Добавлено: Вчера в 15:48:38
Что пошло не так?
Пользователи Threads обсуждают разницу в уровне жизни в Беларуси и Польше.
«По телеку любят рассказывать, как хорошо живется в Беларуси, а все соседи нам завидуют, — пишет konstantyn_niescierowicz. — Только в реальности средний белорус живет на 18 долларов в день, а средний поляк — на 36.
Это данные Всемирного банка о реальных доходах с учетом цен.
При этом в 90-х начинали почти одинаково. Одни стартовые условия, похожие страны — и двукратный разрыв спустя 30 лет. Интересно, что пошло не так?»
Пользователи соцсети посоветовали меньше смотреть телевизор в Беларуси.
Добавлено: Вчера в 16:54:28
Пачобут паразважаў, ад чаго залежыць будучыня Беларусі
І назваў, што ў цяперашніх умовах можна лічыць поспехам.
Незалежная грамадская і палітычная дзейнасць у сённяшняй Беларусі практычна немагчымая, а сама краіна знаходзіцца за крок ад ператварэння ў таталітарную дзяржаву. Такую ацэнку журналіст і былы палітвязень Анджэй Пачобут даў падчас сустрэчы ў Вільні 22 ліпеня.
«Калі казаць увогуле пра магчымасць нейкай незалежнай палітычнай дзейнасці, я не чуў, каб такое было магчыма ў сённяшняй Беларусі. Калі б вы мяне цяпер спыталі, як я гэта вызначаю, то я б сказаў, што Беларусь — за пяць хвілін да таталітарнай дзяржавы», — заявіў Пачобут.
На яго думку, у цяперашніх умовах поспехам можна лічыць нават магчымасць запаволіць гэты працэс.
«Калі ўдасца з гэтых пяці хвілін зрабіць дзесяць ці пятнаццаць, то і гэта будзе вялікім поспехам. На жаль, цяпер вось такі калідор магчымасцяў», — адзначыў журналіст.
Шмат што, паводле Пачобута, будзе залежаць ад развіцця падзей ва Украіне: чым скончыцца вайна і якім пасля яе стане баланс сіл ва ўсім рэгіёне.
«Магчыма, сітуацыя зменіцца. Усё залежыць ад таго, як будуць развівацца падзеі ва Украіне, чым скончыцца гэтая вайна, якім будзе расклад сіл у рэгіёне», — сказаў ён.
«У мяне адчуванне, што я паміж адным светам і іншым»
Падчас сустрэчы Пачобут таксама пацвердзіў раней агучаныя планы ў верасні вярнуцца ў Гродна і далучыцца да дзейнасці Саюза палякаў у Беларусі.
Журналіст патлумачыў, што не збіраўся пакідаць краіну. Паводле яго, ён мог з’ехаць яшчэ ў 2021 годзе, пасля першых месяцаў зняволення, але не зрабіў гэтага.
Сітуацыя змянілася, калі да перамоў наконт яго вызвалення далучыліся амерыканцы і атрымалі ад беларускіх уладаў запэўненне, што пасля выезду Пачобут зможа вярнуцца.
«Мне далі пашпарт. Я вяртаюся, планую вярнуцца ў верасні ў Гродна і прымаць удзел у дзейнасці Саюза палякаў у Беларусі. Гэтыя мае планы, па сутнасці, цягам апошніх дзесяці гадоў не мяняліся. Таму для мяне гэта натуральны выбар», — заявіў ён.
Пачобут прызнаўся, што вяртанне дадому было яго галоўнай марай за кратамі.
«Цяжкое жыццё ў турме было. Пра што марылася? Мне марылася, што я вярнуся дадому. Дадому я пакуль не вярнуўся, але веру, што ў верасні вярнуся. Цяпер у мяне такое адчуванне, што я знаходжуся паміж адным светам і іншым. І я хачу ў Гродна», — сказаў журналіст.
Асабліва цяжкім пасля вызвалення стала ўсведамленне таго, колькі часу ён страціў у адносінах са сваімі дзецьмі. Пры затрыманні Пачобута яго сыну было 11 гадоў, цяпер яму ўжо 16.
«Самы вялікі шок быў, калі я ўбачыў сына: ён ужо вышэйшы за мяне. Калі цябе няма, тваё месца займае пустка. А пасля ты з’яўляешся. І насамрэч гэта не ўсё так лёгка і прыемна — гэта ўсё ж жыццё», — падзяліўся ён.
Пачобут пагадзіўся са словамі пісьменніка Варлама Шаламава, што турэмны досвед не прыносіць чалавеку ніякай карысці: «Гэта горкі досвед, якога лепш увогуле не мець».
Палякі ў Беларусі могуць зноў застацца без голасу
Асобную ўвагу Пачобут прысвяціў становішчу польскай меншасці. Паводле яго, і беларускія ўлады, і самі палякі разумеюць: можа скласціся сітуацыя, калі ў польскай супольнасці ўвогуле не застанецца ніякага прадстаўніцтва і прысутнасці ў публічнай прасторы.
«Польскасць будзе асуджаная на замоўчванне. Як гэта было ў савецкія часы», — папярэдзіў ён.
Пачобут прызнаў, што дзейнасць Саюза палякаў у Беларусі сёння вельмі моцна абмежаваная. У прыватнасці, у межах арганізацыі фактычна немагчыма выкладаць гісторыю такой, якой яе бачаць самі прадстаўнікі польскай супольнасці.
«Гаварыць пра тую гісторыю, пра якую гаварыць дазволена, ніхто не хоча. А гаварыць пра тое, як было насамрэч, нельга, бо гэта выклікае рэпрэсіі. У тым ліку і мая крымінальная справа была звязаная менавіта з такім поглядам на гістарычныя падзеі», — нагадаў Пачобут.
Разам з тым пры Саюзе захоўваецца магчымасць вывучаць польскую мову. На думку журналіста, ужо сам факт існавання арганізацыі і захавання хоць нейкай публічнай прысутнасці мае для польскай меншасці надзвычайнае значэнне.
Ён згадаў, што ў савецкія часы на Гродзеншчыне польскасць была амаль цалкам выцесненая з грамадскай прасторы. У адрозненне ад Віленшчыны, дзе працавалі польскія школы і выходзіла польскамоўная газета, у Гродне і наваколлі такіх магчымасцяў не было.
«Ніякай прысутнасці ў публічнай сферы не было. Польскасць на Гродзеншчыне была асуджаная на замоўчванне. Прыклад Віленшчыны меў вельмі істотны ўплыў яшчэ на самым пачатку польскага руху ў Беларусі. З Радуні ці нават з Ліды было бліжэй ехаць па польскую культуру менавіта ў Вільню. І гэта распаўсюджвалася на ўвесь Гродзенскі рэгіён», — расказаў Пачобут.
Анджэй Пачобут — журналіст Gazeta Wyborcza і адзін з лідараў польскай меншасці ў Беларусі. Яго затрымалі ў Гродне ў сакавіку 2021 года, а ў лютым 2023‑га асудзілі на восем гадоў калоніі паводле абвінавачанняў у «распальванні варожасці» і «закліках да дзеянняў, накіраваных на нанясенне шкоды нацыянальнай бяспецы». Падставай для пераследу, сярод іншага, сталі яго публікацыі і погляды на гістарычныя падзеі. Праваабаронцы прызналі Пачобута палітвязнем.
28 красавіка 2026 года яго вызвалілі пасля больш як пяці гадоў няволі ў межах абмену паміж Беларуссю і Польшчай і перадалі польскаму боку. Сам Пачобут настойвае, што яго дом застаецца ў Гродне.
Добавлено: Вчера в 17:59:19
Четыре сценария транзита власти в Беларуси: эксперты оценили вероятность каждого из них
Сценарию «пактовой демократизации» дают менее 3%
Центр новых идей представил результаты нового исследования, где проанализированы вероятные сценарии, триггеры и ключевые игроки будущей смены власти в Беларуси.
Для исследования опросили 29 экспертов.
Транзит до 2030 года считают вероятным 15% из них, до 2035 — 60%, 2040 — 90%.
По мнению экспертов, наиболее вероятный старт произойдёт через управляемую передачу власти сверху (72%).
В исследовании зафиксировано, что:
главным триггером транзита является состояние здоровья Александра Лукашенко (79%), а также нестабильность в России (38%);
реальную власть на первом этапе, скорее всего, получат акторы из внутрисистемной среды — действующие чиновники (48%), семья Лукашенко (21%) или силовики (17%);
белорусское общество и элиты пока демонстрируют пассивность: 69% экспертов ожидают, что элиты займут выжидательную позицию, а 55% считают, что общество примет статус-кво.
Исследование показывает, что Россия станет главным внешним фактором и поддержит любого геополитически приемлемого кандидата (66%). Запад, в свою очередь, имеет высокий запрос на изменения, но пока не демонстрирует готовности активно управлять процессом.
Эксперты выделяют четыре основных сценария развития событий:
Авторитарная преемственность (32%) — базовый сценарий смены первого лица без глубокой демократизации.
Геополитический гибрид (31,6%) — маневрирование части элит между Москвой и Западом.
Окно для демократизации (2,4%) — лучший, но маловероятный сценарий, требующий ослабления РФ и готовности реформаторов.
Замораживание или потеря субъектности (34%) — худший сценарий с углублением российского контроля.
Более подробно ознакомиться с интерактивной моделью можно здесь.
Исследование подготовили Антон Раднянков, Григорий Астапеня и Дмитрий Крук.
|
: 1 ... 28 29 Вниз