Я хачу расказаць пра гінэколяга (па сумяшчальніцтву анколяга, каардынатара агенства Геваркова)
Сыцько (дзявочае прозьвішча Страпко, цяпер замужам за Кісялёвым) Надзею Віктараўну. У 2023 годзе я зьвярнулася ў шпіталь хуткай дапамогі з-за рэзкіх боляў у жываце. У прыёмным пакоі дыягназавалі запаленьне палавых ворганаў і (памылкова) кісту яечніка, хоць я адразу ім сказала, што ніякай кісты у мяне няма. Мне зрабілі пракол без абязбольваньня, дасталі 5 мл гною, і покуль я знаходзілася ў стане балявога шоку, пачалі падсоўваць дакументы на аперацыю (перытаніт). Калі Сыцько папярэдзіла, што могуць быць закрануты яечнікі, я адмовілася. Тады мяне, якая ўсё яшчэ знаходзілася ў стане шоку, пачалі апрацоўваць псыхалягічна. Мне сказалі: "Выбірай, аперацыя ці сьмерць." Калі я ўсё роўна адмаўлялася, зноўку ўмяшалася Сыцько і сказала, што я не павінна баяцца, што яны не прычыняць мне шкоды, што зробяць толькі неабходнае, і я паддалася на яе ўгаворы.
Пасьля аперацыі я прачнулася ўся ў прылівах, з пашкоджанымі анастэзіёлягам зубамі. Дыягнастычная аперацыя паказала, што перытаніт адсутнічаў, таму неабходнасьці ў аперацыі не было. Але Сыцько трэба было практыкавацца. Таму мяне не прывялі ў прытомнасьць і не сталі лячыць кансэрватыўна, як я настойвала да аперацыі, а аддалі, як экспанат для практыкі, Сыцько. Сыцько выразала мне не толькі трубу, дзе быў гной, але і запалены яечнік (на каторым, як яна лічыла, была кіста, а таму, на яе думку, мне яечнік быў не патрэбны) і другую трубу, дзе гноя не было, а была проста вада. Таксама пасьля аперацыі яна цынічна аб'явіла мне,
што захавала другі здаровы яечнік [не таму, што ён здаровы і належыць мне, а] "дзеля маёй прыгажосьці, так сказаць", суправадзіў гэта адпаведным жэстам вакол твару!!! На наступны дзень я прачытала, што запаленьне заўсёды лечыцца, нават у самых складаных выпадках, асабліва ў вострым стане, як у мяне, у цяжкіх выпадках робіцца проста лапараскапія дзеля санацыі таза з захаваньнем усіх ворганаў, выдаленьне прымяняецца вельмі рэдка, толькі калі кансэрватыўнае лячэньне не дало эфекту (мяне ж не лячылі ні воднай хвіліны), а яшчэ праз дзень гісталёгія паказала, што кісты наогул не было. Атрымаўшы выпіску, я даведалася, што вынікі маіх аналізаў з прыёмнага пакою паказвалі на ўмеранае запаленьне, якое магло быць вылекавана простым даксіцыклінам.
Сыцько хлусіла мне, каб атрымаць згоду на аперацыю, выразала ворганы, пазбавіла мяне здароўя і сэнса жыцьця проста так. Яе бацька,
Страпко Віктар, які ў той час узглаўляў хірургічнае адзьдзяленьне, ілжыва сьцьвярджаў у тлумачэньнях, што нібыта ён аглядаў мяне перад аперацыяй, Сыцько і
Біркас ілжыва сьцьвярджалі, што мой стан пагаршаўся. Маці Сыцько Страпко Сьвятлана таксама працуе доктаркай УГД у 5 жаночай кансультацыі. Таму ні Кеда, ні намесьнік міністра ня здолелі даць адказу, па якой прычыне Сыцько мне выдаліла ворганы, абмежаваўшыся адпіскай пра згоду на аперацыю, якая дазваляла ім зрабіць са мной усё, што б яны не пажадалі (другога варыянта мне не прапанавалі: сказалі ці так, ці сьмерць).
Мой эндакрыноляг сказала, што ў гэтым шпіталі ёй таксама проста так без яе згоды выдалілі трубу, і гэта
норма для адзьдзяленьня Біркаса такім чынам калечыць жанчын. Ні водзін з дактароў не быў прыцягнуты да адказнасьці.
Застаўляю спасылкі на яе інстаграм, калі хтосьці ня хоча стаць яе чарговай ахвярай:
і
: 1 ... 34 35 Вниз